Page 499

فتوح اسلامی (۴۹۰) فتح بغراس پس هرگاه عجز صاحب انطاکیه را در نصرت دادن دانستند و از هجوم مسلمانان و گرفتن شان بضرب شمشیر و اسیر نمودن و غارت نمودن مال های خود ترسیدند طلب امان نمودند پس سلطان ایشانرا امان داد بشرط اینکه بیرون نکنند کسی مگر جامه که بر تن اوست نه مال و نه سلاح و نه فروش و اسباب خانه و نه چهارپایان و نه دیگر چیز که در شهر است بعد ازان بیرون کرد ایشان را و بسوی انطاکیه فرستاد و فتح آن نزدهم ماه رجب سنه ۵۸۴ میسر شد . (ذکر فتح بغراس) بعد ازان سلطان صلاح الدین از درب ساک حرکت کرده بقلعه بغراس فرود آمد پس اصحاب برای محاصره نمودن بغراس اختلاف نمودند بعضی از ایشان بمحاصره رائی داد و بعضی گفت این حصار بلند و قلعه محکم است فرقی میان این و انطاکیه در محاصره نیست و قریب انطاکیه است و بمحاصره این لازم دارد که اکثر لشکری را قراول طرف انطاکیه مقرر نمائیم چون چنین پیش مقاتلین اندک شده رسیدن بقلعه دشوار میشود پس سلطان استخاره نمود حق جل و علی را و بیاری الهی بطرف قلعه سیر نمود و بیشتر مجاهدین را طرف انطاکیه قراول مقرر نمود که بر توابعان آن غارت بزند و از اهل انطاکیه حذر داشتند جهته نزدیکی اگر از ایشان غافل شوند و خود صلاح الدین بلیجا وان خود بر قلعه مقابله و منجنیقها بر پا کردند اما بتأثیر نمیکرد جهته بلندی آن پس فتح شدن بر گمان ها دشوار آمد و تشنگی بر مسلمانان سخت شد سبب کمی آب مگر سلطان حوض ها نصب کرد و بردن آب را بحوض ها فرمان داد باین سبب امر بایشان تخفیف شد پس ایشان درینحال بودند که ناگاه درب قلعه کشاده و مردی از شهر بیرون آمد و طلب امان نمود پس سلطان اجابت کرد آن مرد حاضر شد طلب امان کرد برای اهل قلعه تا اینکه قلعه را و آنچه در آن است مانند قلعه درب ساک پس آنچه خواسته بود سلطان اجابت کرد پس آن رسول بازگشت و لولاهای اسلحه را با خود برد حاشیه: ۱ بغراس شهریست بپایان کوه لکام بمقاطعه عواصم دو فرسنگ از انطاکیه ۱۲ منجم البلدان