Page 497

فتوحات اسلامی (۴۸۸) فتح قلعه بدریه و حالیکه بیشتر رنج و مشقت ماندگی بایشان رسیده بود پس عجز و ضعف نشان از مقاتله ظاهر شد از شدت گرمی اسلحه خود را برداشته نمیتوانستند پس مسلمانان با ایشان مخلوط شدند فرنگیان بازگشته داخل قلعه گردیدند مسلمانان نیز همراه شان داخل شدند و طایفه قلیلی که در خیمه های جانب مشرقی بودند دیدند که فرنگیان آن طرف واگذار شده زیرا که در آن جانب مردم جنگی ندیدند تمام شان در طرف صلاح الدین هجوم برده بودند پس انطایفه لشکر بالا رفتند و ایشانرا کسی مانع نشد ایشان از طرف بالا رفته داخل قلعه شدند و همراه مسلمانانیکه با فرنگیان داخل شده بودند ملاقی شدند پس قلعه را بطریق قهر و غلبه مالک گردیدند فرنگیان داخل حصار که میان قلعه بود شدند مسلمانان در حصار را احاطه کرده اراده نقب نمودند درین بین اسیران مسلمانان که نزد فرنگیان بودند و آنها را بر بام قلعه برده زنجیر و کنده کرده بودند چون آواز تکبیر مسلمانانرا در نواحی قلعه شنیدند آواز تکبیر را در بام قلعه بلند کردند فرنگیان گمان نمودند که مسلمانان بر سطح قلعه برآمده اند همگی تسلیم شدند و خود را بدست خود اسیر نمودند پس مسلمانان بطریق غلبه آن حصار را مالک گردیده و آنچه در آنجا بود غارت و مالها را اسیر نمودند و والی آنرا همراه اهل آن گرفتند چنان خالی گردید که در آنجا نماند مسلمانان بعضی خانه ها را آتش زده سوختند ابن اثیر گفت چیزی عجب را که از سلامت حکایت میکند اینکه مردی از مسلمانان درین واقعه دیدم که از طایفه تونین شمالی قلعه بسوی طایفه جنوبی می آمد و این در پهنای کوه میرسید و بدین سنگ بر آن انداخته شد و سنگ کلانی بر و آمد که اگر او را میرسید هر آینه آن را میکوبید پس مردم وی را ندا کرده بیم دادند پس متوجه شده نظر میکرد که چه چیز است پای او لغزیده بر رو افتاد پس مردم استرجاع کردند در نیوقت سنگ رسید چون بر روی افتاده بود سنگ از وی گذر کرده سنگی که از بلند تر از جای مرد بود خورد و سنگ بهوا بلند شد از مرد تجاوز نمود و بطرف دیگر بزمین رسید باین شخص ضرر و اذیت استرجاع کلمه انا لله و انا الیه راجعون گفتن