Machine transcription
۸۸
ز بس بر دهن نافع انداختن
نفس را ز راه برون تاختن
در قرون قدیمه دلیران بمیدان برآمده جولان میکرده ند نعره ها کشیده
و رجز خوانی کرده مبارز میخواستند چه وسائط و آلات حرب همین چیزها
بوده و جنگ با این اسلحه جز بنزدیکی مسافه در بین دو لشکر و دست
و گریبان شدن دو حریف هم و نعره زدن بر یکدیگر متصور نبود. ولی
امروز که عصر توپ و تفنگ گوناگون است و طیاره در هوا پر و بال میکشاید
و غاز خفه کن ابر هلاک میگردد بجای دلیران توپ نعره زمین لرز میکشد
و تفنگ رجز میخواند و تانگ رو برو بمیدان برآمده مبارز میجوید
این چند بیت از قصیده اوست
ملک الملوک فضلهم فضیلت سعانی
نفس بلند صوتم جرس بسب دیتی
بولایت سخن در که مؤید الکلامم
چو قوارع زبوری بفصاحت ابزارم
بقياس شیوه من که نتیجه تو آمد
زمی و زمان گرفته مثال آسمانی
قلم جهان نوردم علم جهانستانی
نزده کسی بجز من در صاحب القرانی
ببرم زبان موبد ز نشید زند خوانی
همه طرز های تازه کهن است باستانی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
