Machine transcription
۲۲۰
بهار
دماغ بهار آنقدر در خوشیست که تا بال طاوس سان عرش است
بپرواز اندیشه این بهار نفس بال طوطی کند آشکار
ز سر سبزیش گر نمائی بیان شود سبزه تر زبان در دهان
حدیث هوا گر کند خامه سر شود سبز تخم نقط در نظر
ز ابر بهاری بکوه و کمر زبس کرده رنگ طراوت اثر
بط چمن بیخودی کرده ساز که از سبزه دارد رگ خواب باز
نگه تا بسیر چمن میرود چوبوی گل از خویشتن میرود
زجام گل و لاله در سیر باغ تماشا دو بالا رساند دماغ
ز نظارگی آنقدر درشت شرم که گل شد گلاب از نظرهای گرم
در ابیات فوق نقاشی از منظر بهار نموده سرسبزی و خرمی این فصل دلکش را
طرفة تصویر کشید و مجسم ساخت.
از طلم حیرت در صفت فکر:
ولی استاد هشتم فکر نامش شراب حل مشکلها بجامش
شوائب دور از نزدیکی او معانی فربهی از باریکی او
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
