Page 149

١٤٢ باغ و بستان رونق عهد شبابست دگر بستانرا میرسد مژدۀ گل بلبل خوش الحانرا ای صبا گر بوجوانان چمن باز رسی خدمت ما برسان سرو گل و ریحانرا یار مردان خدا باش که در کشتی نوح هست خاکی که بآبی نخرد طوفانرا هر که را خوابگه آخر بدو مشتی خاکست گو چه حاجت که بافلاک کشی ایوانرا ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد وقت آنست که پدرود کنی زندانرا استمداد از صبا بمجعدلان دل میرود ز دستم صاحب دلان خدار دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا کشتی شکستگانیم ای باد شرطه خیز باشد که باز بینیم دیدار آشنا را ده روزه مهر گردون افسانه است و فسون نیکی بجای یاران فرصت شمار یارا ای صاحب کرامت شکرانه سلامت روزی تفقدی کن درویش بینوا را داستان در دوست آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرفت با دوستان مروت با دشمنان مدارا حافظ بخود نپوشید این خرقه می آلود ای شیخ پاک دامن معذور دار ما را معذرت طلب از خود سالها دل طلب جام جم از ما میکرد وانچه خود داشت زبیگانه تمنا میکرد گوهر کز صدف کون و مکان بیرونست طلب از گمشدگان لب دریا میکرد مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش کو بتائید نظر حل معما میکرد درخواست حل از کامل