Page 62

(٥٧) جلال زنده نخواهد شدن در دنیا که بندگان خدا وندگار سزوارند طمع ندارم ازو در سرای عقبی نیز که از مظالم مردم بها سپر دارد خواجه شمس الدین قطعه را خوانده حکم کرد که بلا درگاه پنجاه اشرفی بخد مت شیخ فرستاده شود، اگر چه شیخ قبول نمیکرد ولی خواجه پافشاری میکند تا که زار آن را قبول بیش مقبوله اید (*) و شیخ از ان مبلغ کار وان سرائی تعمیر کرد. - خواجه شمس الدین را کار غون نبیره بلاکو خان به ٦٨٣ هجری بقتل رساند، اما بعد از ان نیز دیگر امرا و حکام همچنان شیخ را مخترم میکردند ، در زمانه ملکی عادل شمس الدین تازی عمال رویه اختیار کرده بودند که میوه جات با غبانهای سرکاری را بردکانداران بقیمت گران میفروختند و بیچارگان خواه مخواه بخریدن مجبور بودند ، برادر شیخ که پیشه بقالی داشت و مقابل محل اتابک دکان گرفته بود چند با ر باین آفت بحال ایشان واقع شد بالاخر به تنگ آمده برادر خود یعنی شیخ را از حادثه آگاه نمود شیخ این قطعه را تحریر داشته برای ملک عادل فرستاد . ے (*) این واقعه را ابن میمون در دیباچه کلیات شیخ مفصل نوشته است .