Page 47

(٤٢) مجلسیان متاثر شدند بی اختیار از زبان شیخ برآمد که « دوران با بصر نزدیک و نزدیکان بی بصر دور» باری لباس کهنه و فرسوده پوشیده بدربار قاضی شهر رفتند و بصف بلند ترین نشستند، میر دربار که حسب مدارج و رتبه بود اخراجن مجلسی مامور بود نزدیک آمده گفت: ندانی که برتر مقام تو نیست. فرو تر نشین یا برو یا بایست ، بیچاره شده از انجا برخاسته در صف پائین نشست بعد ساعتی از هر سو غلغله و آواز های مختلف بلند شد و کسی ازینها سخن سخے بخش و فیصله کن نمیگفت که سر تسلیم بدان خم شود، شیخ را که موقع اظهار کمال بدست آمد از صف پائین بآواز بلند گفت. که برهان تو باید و معنوی نه رگهای گردن بحجت قوی توجه مردم را بخود جلب کرده صورت مسئله را بنهایت زیبائی بروی اظهار آوردند که مجملة قبول کردند تا اینکه خود قاضی [١] بر مسئلة فقهی.