Page 223

(۲۱۴) دمی به تندی بلند کر دابرو از پی کشتنم کمان برداشت آن دوست که بود بر کران وان صبر که داشتم نهان شد گفتم که اسیر کردری ایدل دیدی که بعاقبت همان شد دل برد که بی هستم لیکن عاشق هستم نمیتوان شد عاشقی را چو نامه باز کنید نام من بر سرش طرا کنید گر شما دین عاشقان دارید بعد ازین پیش بت نماز کنید گاه مردن شنیده ام محمود گفت رویم سوئی ایاز کنید داد من آن بت فراز نداد پاسخی نیز دلنواز نداد خواب ما را به بست و باز نکرد دل ما را ببر دو باز نداد تو چه دانی نیازمندی چیست چون خدایت کبرینیاز نداد سوز و گداز وقتیکه باظهار خیالات سوز و گداز می آمیزد چنان معلوم میشود که دود از آتش می برآید و هم درین فرصت گهی بمعشوق عرض حال میکند و گاهی