Page 162

(١٥٧) در باره‌های مشابھی تعلقی پیدا نشت و بھمین وضعیت حياتی بسر میگرد که اوضاع عموم اهل دنیا ست لیکن این رو خلاف اصل فطرتش بود، بلکه از در بار داری، خوشامد، وشخص پرستی طبعاً نفرت داشت که در اکثر واقعات بے نظیر درین خیالات بیانی کرده و نوشته هجری که لیلی و مجنون تحریر است دران زمان با سلطان علاوالدین خلجی پادشاه جبّار ے سروکار داشت با اینهمه در اختتام عبارات خود نگاشتہ شب تا سحر و صبح تا شام در گوشہ غم نگیرم آرام باشم نه برای نفس خود رای پیش چو خودی ستاده بر پای و علاوه ازان این بود که پدر بزرگوارش امیر شصت سالگی بقدوم حضرت نظام الدین اولیا انداخته کا تلقین معیت کرده بود و اثرات روحانیت حضرت خواجه صاحب موصوف بر امیر خاموشانه حُسن شرافت و سعادت بخشید و امیر خسرو از ازل طبیعتی داشت که از عشق و محبّت مملو بود بلکہ سر تا پا برق تجلی عشق بگردا گرد نفینہ اش پرتو ے انداخته سخن