Page 149

(١٤٤) خلجی که به عمر (۷۰) ساله بود و در حکومتی اقتدار می حاصل داشت بر تخت سلطنت نشست و باسم جلال الدین خلجی مشهور شد. و اینگه پادشاه با عظمت و جلال و با قدرت و فی جاه بود و با اینهمہ بے انتہا صاحب ذوق و رنگین طبع و بخوبی خوش صحبت و شعر هم میگفت چنانچه بدایونی این دو شعر او را نقل کرده مینویسد... آن زلف پریشانت ژولیده نمیخواهم وان روی چو گلنارت تفسیده نمیخواهم بی پیرهنت خواهم کشم بکنار آن بان رنگ بدنت این پو شید نمیخوام احباب شرکاء صحبت آنچه بودند همه قابل اهل فن موزون طبع و رنگین خیال بودند مثلا ملک تاج الدین کرجی ملک فخر الدین ملک عزالدین ملک قرابیگ ملک نصیرت ملک حسیب ملک کمال الدین ابوالمعالی ملک نصیر الدین کمرانی ملک سعد الدین، که با این اشخاص انس مصاحبتی داشت، و همچنان اکژ یه از اہل کمال را ندیم منتخب کرده بود که تاج الدین ، عراقی، موید دیوانه خواجہ حسن دہلوی