Page 42

( ٣٩ ) اقوام وغيره هدف تحقیر و مورد طعن نگردیدند — کدام شخصیکه شب و روز بحال مظلومیت و حقارت و بی شرفی خویش بداخل مملکت که نمی گریست — کدام اندازه وحشت چور و چپاول که بهر گوشۀ مملکت عاید نگردید — چه صدا های جگر خراش زنان و اطفالیکه فرزندان عزیز و پدران شفیق خویش را درین راه ضلالت و گمراهی باخته اند بفلك نرسید — چه وزیر مختاران و سپه سالاران مختار وغند مشران و كندك مشران ؛ حتی سپاهیان خود مختار که بداخل مملکت ندیدیم و چه عذابها گوناگون که نکشیدیم — چه احتمالات سقوط استقلال مقدس که بچشم سر نمیدیدیم . آیا این اقوام مختلفه را که از جهالت و بی علمی اندازۀ نفاق را به نقطۀ آخرین ؛ رسانیده بودند و ایشان را ازین خانه خرابی رهانیده ؛ بيك راه حقیقت سوق دادن را قوت داشتند ؛ بکدام ذوات نظر بر میخورد . خیر؟ پس معلوم و مبرهن شد که بنا هيچيك چاره برای حفظ امنیت و ترقی و سعادت مملکت ؛ بجز از معاونت بحکومت مقدس خویش ، و باجرای اوامر آن