Page 37

( ٣٤ ) مقدس خویش ؛ بهر گوشۀ افغانستان ؛ بهزار هانفر خودرا ؛ بمیدان قربانی حاضر و آماده نه‌نموده اند ؟ آن ملتیکه طرفدار حکومت را غیر اسلام وخودرا مسلمان میگفتند ؛ امروز ؛ فرد ملت با فرد عسکر و هر فرد از روحانیون محترم و علمای مکرم مان با صاحب منصبان عسکری در میدان حرب ؛ دوش بدوش روان بوده بریختاندن خون خود باتفاق تامه ؛ اوامر باش‌قوماندان اقدس‌اسلام (نادرشاه افغان‌را) که موجب سرافرازی‌دارین است حاصل مینمایند ؛ تصور فرمائید ؛ وتفاوت اساسات حکومت اسبق را نسبت دهید ؟ پس تدابیر بلند از قیاس مان ، وفدا کاری خارق العادۀ این شاه با‌اقتدار را ؛ از ته دل ؛ ملت و مامورین حکومت قدرمینمایند ـــ و آن بدبختانیکه؛ امروز بجز از اطاعت وصداقت امر این ناجی ومحی ملت را در فکر سر دیگر راهی دهند ؛ با آن هم شرف ملی وقومی خویش و یاسعات ملی خودرا در نظر نگرفته ، موجب آن چنان حرکاتیکه تردد افکار وپریشانی بعضی اشخاص را تامین کند پیش آیند شبهۀ نیست که (خسرالدنیا والاخره) خواهند بود.