Page 648

صحيفه ۷ ( شماره ٢٤ ) مجله سراج میدیم که انگلستان سعادت مند و عظیم و منظم باشد . - اما او بر خلاف رفتار قماشها بسته که میکند ناچار محتاج به فرانسیوی بختیار و سعادت مند میباشد . صحبت را بروی ارقام صحیح ببریم . در سال ۱۹۰۰ انگلستان به مقدار پنج ملیار دو نیم از محصولات مختلفه خود بها فروخت و در صورت این محصولات ذغال در راس هم قرار داشت ، از طرف دیگر تقریباً قدری بیش از شش ملیارد از امقعه ما خریداری کرد. واگر صادرات غیر مرئی را هم بحساب آوریم تقریباً تعادل و توازن کامل بین ما و او بر قرار بود . اما تدابیری که اخیراً اتخاذ شده و پرده پوشیده گی و اختفا از روی آن بر افتاده است این تعادل را بر هم خواهد زد . ـ آیا این کار صحیح است ؟ آیا این کار احراز ناپذیر است ؟ قبول داریم که انگلستان وضع مشکلی دارد واقعاً بسیار مشکل ، این نکته مسلم است ومخالفی ندارد ـ عمل کرد سال ۱۹۳۱ ۱۹۳۰ که به ۸۸۱ ملیون لیره بالغ میشد و به حساب ۱۲٤ فرانك يك ليره به مبلغ صدو ده ملیار د فرانك میشود کسریده است . مالیات های جدید کمر شکنی زود وخوب وصول نه می شود . اکنون اول مطلب باز گردیم . انگلستان که طبیعت او را با این همه ثروت و مکنت مجهز ساخته است فاقد بسیاری از مواد غذائی وغیر آن است . واقعاً انگلستان به خودی خود بدون احتیاج بكمك دیگران زنده گانی نه میتواند کرد . بنابر این باید احتیاجات خود را تشخیص داده دروازه مملکت را روی امتعۀ بعض ممالك بكشايد و روی بعض دیگر به بندد . پس ابتدا از چه چیز جلوگیری خواهد کرد ؟ از اشیای نهادی وغیر لازم و البته از شیای تجملی . وزیری که این تدبیرات را پیش نهاد میکند یعنی « و الترر نیسمن » در تمام مدت زنده گی خود یکنفر طرفدار معامله آزاد بود وثروت خود و پدرش از ین راه تحصیل شد . هر دو جهاز گیر کشتی بودند و با این عقیده اقتصادی قدم در عرصه حیات نهادند . معهذا همین که شغل وکالتی بدست آورد بدون اطلاع بر قوانین و مقررات عمومی پیشنهاد و یا فشاری کرد که پای اجناس خارجی ازین مملکت بریده شود . و یا اقلا تا موقع دوام بحران اجناس زیادی و اشیای تجمل وارد مملکت نشود . اگر شخص مذکور رای خود را يك بار دیگر تغییر دهد موجب تعجب خواهد بود ، ولی بیشتر تعجب درین است که وزیر خزانه داری که حقوق گمرکی عایدات سر شاری برای او تشکیل میدهد نتواند از پیش نهاد عجیب هم کار خود جلوگیری بعمل آورد . ـ اگر مشار الیه نیز حرف را بپذیرد بطور و ضوح و علناً معلوم می شود که انگلستان کاملاً مصمم است که مدتی با نهایت خشونت و یا رفتاری دور از انظار و بد عاقبت زنده گی کند . ما بخت و پایه بسیار بر خود هم وارد کرده ایم تا آسیبی ازین ضربت جدید برما وارد نیاید . آری ! لیکن اگر هم بر خلاف این اتفاق افتند باز هم صبر و اعتماد داشته باشیم . ـ هر چه این مملکت و اسلوب ها و رویه های مختلف او مورد آزمایش وامتحان قرار گیرد بیشتر اشکار خواهد شد که اگر معجزه ای در کار این مملکت روی ندهد بسیاری از امتعه ومحصولات هست که انگلستان در روی آنها قادر به رقابت ما نیست . بالاخره فكر كنيم ومنطق يا شم سیاست کار گری ، این مملکت را برای مدتی از ماده وجوهر خود عاری کرده است . فرض میکنیم که ما نتوانیم هم سایگان خود را موافق ومجبور کنیم که درهای مملکت خود را باز نگذارند . اینکار چه نتیجه دارد وقتی که جیب خریدار از پول خالیست ؟ بنا برین آیا بهتر آن نیست که بوی كمك كنيم تا بتواند برپای خود بایستد وسنگینی پولی در جیب خود احساس کند ؟ البته وطبعاً این کار مشروط ومنوط باین است که رفتار انگلستان با ما منقد و فشار « تركت » یا « مور » نباشد . ( باقیدارد )