Page 24

شماره (۲) اشتراك سالانه ۱۲ افغانی محصول پوسته ۲ « خارجه ۲۰ شلنگ سراج الْاخْبار افغانیه مجلد (٥) اداره : کابل جادهٔ ارگ مؤسس و نگارنده مسئول محيی الدین ۲ شنبه ١٤ ثور ۱۳۱۰ تأسيس ١٣٠٦ ۱۰ ذیحجه ١٣٤٩ کار بار ها به مشاهده پیوسته است که بلای مبرم بیکاری برای اشخاص ، موجد هزار گونه تعب و مشقت و خسارات مادی ومعنوی گشته است : بسا ملت ها در اثر بیکاری ، و در نتیجه امر از حیات تنبلانه ، و دور از عمل ، به ضیاع بهترین مزايا وحقوق انسانیتی در دائره بشریت گرفتار آمده اند . اگر به نظر امعان بنگریم کار و زحمت کشی بعد از دارای صحت مکمل برای انسان یکی از ضروریات قطعی بشمار میرود در مقابل هر مقصدی که انسان بدان مائل میگردد، و وازای هر سعادتی که در دنیا انسان به کسب آن موفق می آید ، باید زحمت کشیده و رنجی دیده باشد . بدون رنج وزحمت ، هیچ چیز برای انسان میسر نیست ، و در عين زمان حیات بیکار عبارت از يك بار خیلی سنگين وغير قابل تحمل است که بر انسان تحمیل می شود و ازین بدتر دشمنی برای سعادت بشر موجود نیست . کار است که برای انسان منشاء ارتزاق است ، کارست که انسان را در دنیا بختیار و شاد مان می سازد . کار است که انسان را از احتیاج بیجا در نزد اشخاص محفوظ میدارد . «گیوت» ، شاعر و فیلسوف آلمانی میگوید : « انسان بجای اینکه نیم ساعت وقت را قیمت نگذارد بهتر است در دنیا به خورده ترین کار ها مصروف شود ،، سرگردانی کار برای يك انسان در دنیا جزء مهم حیات آنست و بدون آن حیاتش نا مکمل و مشکل می شود ، آدم تنبل وبیکار عموماً مورد حملات شدید امراض واقع میگردد ، یعنی استراحت را نه میداند وکيف حقيقی آنرا درك نموده نه می تواند . در جایی من و يك رفيقی که همراه داشتم ، با يك شخص خائنی که با رفیق من سابقهٔ رفاقت ملاقی شدیم ، بعد از معرفی شدن دانستم شخص عجیب زاده است ، ولی حوادث دوران او را به حال ابتر و روز سیاهی نشانده است . این واقعه بخاطرم قدری گران آمد ، و به تفتیش احوالش شروع نمودم . دیدم علاوتاً از گرفتاری به چنگ نوع مرض هم شکایت دارد . دلم به احوال او خیلی سوخت و خواستم که معلوم کنم که پس باین همه فقر ومسکنت چه چیز و یا چه کارست که آنرا وسیلهٔ اعاشهٔ خود و اولاد خود قرار داده است . بجواب من گفت « از خیرات گور داران چند جریب زمین دارم ، ويك آرد گندم میرسد ، گفتم چند جریب گفت دوصد جریب . گفتم : خوب عزیزم ! دوصد جریب زمين كه چيز بسيار است وعائله تو هم چنانچه از خودت در عین مصاحبه شنیدم چندان بزرگ نیست . پس چرا به چنین حالت بد گرفتاری ؟ بجواب این سوال من شکایت نمود که چون زمین ها بدست دهقان است و من خودم نیز چندان وارسی وسر پرستی آنرا کرده نه می توانم لا بد حاصل کافی نه میدهد . از و پرسیدم که آیا خودت در کار دهقنت اراضی خود با دهقانين کار نه می کنی ؟ گفت نی ابداً هم نکرده ام این سخن او بدل من چنان گران آمد و آنقدر دل خون شدم که شاید او نیز با وجود بلاهت کافی که داشت تغیر رنگ بی و وضع مرا درك نموده باشد . بهر حال زود تر رخصت گرفته براه افتادیم. چون چند گامی دور شدیم و دوست من مطمئن