Page 83

شماره (۱۲) جلد اول حقیقت گابل : دوشنبه ۱۶ سنبله کد این و بومی گلزار ابر دهشی در جنگل نتیجه افکار طبع اقا میر بخشی صاحب نبیره عالیجناب سید محمد پناه مرحوم سال در بارکال است دلا گر بهر دُداری زحُبّ دین و ایمانی تمسک کن ز روی صدق با آیات قرآنی ببین کت خالق عالم چه فرمود است در قرآن پی تنبیه نفس هر که او دارد مسلمانی که هر کس ز اهل ایمان است باید چاکرد او را باموال و نفوس خویش اندر راه یزدانی چه باشد طاعت شاهی روتی شرع پیغمبر بود ماخوذ شرع احمدی از امر سبحانی از آنرو هر که سر پیچد ز امر شاه دین پرور یقین کافگنده دین خویش را او بویرانی نموده اختلافی چندی با احمد مرسل که افگنده است از بغی او خلل در حکم قرآنی نمیدانم چه پیش آمد گروهی را که در طاعت سر از اخلاص پیچیدند اندر ژرف نادانی نخاطر ایشان شد محو یکسر لطف شاهنشه تو گوئی نیست اندر طینت شان غیر نسیانی ز بدو سلطنت شاه رعیت پرور عادل باین احسان فراموشان نکرده غیر جسمانی مگر از حکم حق این ناخردمندان تنگیندل تبرا جسته از نابخردی و جهل و نادانی و یا ز اغوای دیو شوم نفس شان شده غافل که از حارقه و بگرفته راه جهل و شیطانی مگر ابلیس اندر صورت انسی مجسم شد که مشکل از ره برده است افکنده بحیرانی و یا در چشم شان آمد غبار نخوت و فتنمت که حبّ دین و ملت رفته از اوشان شیطانی خدا ما را بسوی صلح و دعوت میکند هر دم عجب تر انکه میپویند ایشان راه طغیانی نباشد رسم و آئین خردمندان با فطنت که اندازند نفس خویشتن را در پریشانی مگر عبد الکریم پیرو پای خرد دشمن دمیده روح باطل متن این فرقه جانی که چشم از دین و کیش خویش پوشیدند از غفلت بسلطان رئوف خویشتن زیدند عصیانی سزد هر فرد ملت را که جان بازند در این راه که تا نائل شود دولت بقلع شان بآسانی خدایا قلع کن بنیان خصم دین و دولت را که تا عالم بیا ساید ز هر اندوه قلجانی کسی کز امر شه سر تافت واجب شد بر واتش بحکم نص مطلق کشت اندر خورد نیرانی هر انکو در خورد دوزخ بود قتلش شود واجب بحکم عقل و فرمان نبی و امر یزدانی سزا وار عتاب حق بود آنکو بتابد رو ز فرمان شهی کز وی نیاید غیر احسانی شهی کز لطف و رأفت کرده تسخیر دل مردم شهی کُش است بخشش برده گوی شیر نیسانی اُمان دین و ملت بر وجود انورش قائم ریاض جاه و دولت را ز عدلش ساخت خردانی زایثار و وفا و مرحمت ترکیب معجونش باخلاق و مروت فیش کن سرجهان ثانی خدایا سرفرازی ده عدویش را ولی بر نی محبش را ز الطافت نگه کن از پریشانی زمین در تحت فرمانش زمانه با وز خوانش چو من دربان ثنا خوانش صد و پیش در پشیمانی دل احباب با خرم عدویس با بلا توأم چو توئی حرم عالم سرد با در ثنا خوانی لغت داد عالم سیاست تبادل قیمت از باغی بر علیه و اقوام در معاوه