Page 504

سال اول جریده حقیقت کابل دوشنبه ۲۸ ذو حجه ۱۳۲۹ وکلای افغانان بود جه مسال در قوام مدت توفیق استحصال رضای خاطر انور را عنایت فرماید. تحریر ۲۹ حوت سنه ۱۳۰۳، ( در طریقه صداقت فریضه بدار بعد انند جوابی اعلیحضر سراجا نخلد ا از امضاء وکلاء تمام ولایات حکومتی گاہ علی افغانستان حضرت عالی رئیس بعرض حضور انور تسلیم باد بنیا بر تقرب سال نو، بودجه عمومی سنه صاحب شوراء آقای شبر احمد خان الفا نویس را تحریر فرموده است) ۱۳۰۴، دولت علیه افغانیه که از وزارت ودوار متکفله عریضیه افغانان و تشکر و مکالمت افغانسان که تصدیقاً از تصویب بهم وزارت جلیله مالیه مجموع و توحید تر تصویب مجلس محترم عمومی بحضور انور ملوکانه معروض داشته اند بحضور مبارک تقدیم شوری تقدیم شد و بوده فضل فصل و ماده بماده بکان بگان ملامه عرض جوابیّه سراج، ورع ، س، ع شیر احمد خان رئیس شورای دولت افغانستان تماماً انرا چشم شکران و امتنان دیدم که : از فضل دولت و وکلامت عزیزم ! عریضه که شماه و کلاء الهی و یمن نیات و مساعیات عالیه اعلیحضرت غازی ترقی خواه ملت عزیز و شکر ایه واردات و مصارفات بودجه سنه ۱۳۰۴ ما دژان مملکت با بو ما فیه ما زیاد شده بخلاف دیگر دول دنیا بدون استقراض دولت متبوعه تان با وجود مصارف فوق العاده فائله جبهال صخت خرملی ر زیکان از مملکت کافی و وافی بوده همه اسباب ترقیات و تعالیات نموده بودید ملاحظه کردم. بلی تا زمانیکه یک مملکت بودجه ( موازنه بندی سرکها و تاسیس تلگراف و تعمیم معارف و توسیع زراعت و صنایع دخل و خرج ) نداشته باشد از روی جرئت در ترقیات خود اقدام کردن هم تقویم دیگر ذخیره لشکریه و کشیدن انهار و غیره را تا مین و اسهال میکند نمیتواند. و هر مصرفی را که منظور و اجرا کند تخمین و قیاسی خواهد بود ر تران زبان مجد و شکران است که غائله نمائله که از جدال و قلمو میل ) در نتیجه مصارفات قیاسی اگر چه با حتیاط و حر مجو شی گرفته شود هیچ بیج همجوار و دولت علیه رخسانیده است با راه میجله اخلاص شما ملت نجیبه در هر سال یک مبلغ مکلف بیکار مانده از ساسه مخارج گرفته میشود رو و از غایت عمر و سلامتی ذات معالی صفات اعلحضرت همایونی را که مهبط و سر کار متهورانه خرج کرده میشود و واردات مصرف را پوره نکرده و بنگاه امن و اسایش و جود مسعود خود را به ترقی و تعالی مملکت وقف فرموده خرطوش هم که یک یک پشیزه خانده سرکار یکا نا حصه میبخشانه است ت داره امید وسایل رفاهیت و ارامی و بهبودی ملت ما مید و ساتی درین دو سه سال که بترتیب بودجه خود موفق شده ام ، خرج خود را با مدارا ات محمی و ساز از حضور حضرت خالق نیاز ارزو و نیاز میکنیم و اینکه درین کل قرار داده بحمد الله هم مصارف خود را هم از سطع عسکری و سامان در عریضه ها نذو را تصدیق خاطر انور همایونی معذرت خواسته معروض میداریم حربی و هم از ترقیات زراعت و معادن و عمران مملکت مجده اجرا می نماید کرده ایم و هم یک اندازه پول سر کیسه انداز دولت گذاشته ایم ملک این ازار یک ملاحظه شد در بودجه عمومی برا بر اور این مهم و اج را د کان درامید سوراخ نوزادان دار با به ترتیات نافعه مصر ی کندار ده چیز ے کہ از بعض بنود این مصارف حصصه خودم و مردمان معاش امید کریت و بر خو اتمین ، اگر اسلاف همایونی معاش مقرر و منظوری داد شده خایله در نزده ام عرض شود اگر با عین معرفت حصنی من و معاش تارات شبابانه و لکنه معظمه عالیه افغانستان دادا و د تا خیری معاش انها را در بودجه دولت نموده اند، من این قدر شجاعت کار را بقدر جسام نداشتند ، الہذا نظر باینکه ذات اشرف ملوکانه وجود مبارک شاهانه شما را اسائند؟ حاضر انقدر کنایه خود را وسعت نداده ام که خواه مخواه ما خذ ولر ملت احتیاج داشته باشم مصرف زندگانی شخصی که مرا خورده عایله ام مای مجلس همایونی همه اوقات خالصاً لله تعالی بخدمت ملت و دولت قرار داده ام از واردات مسوع بطل من بدرستی کفایت میکند، انحما یه کہ ذوق استراحت و آسایش بدارم و این را هم میخوانم که وجه علت و د اولیای ملکه معظمه افغانسات نیز در موقع بانمونه ای مخده شما برای تشجیع و گرفته مرا نموده میشود که وحی که بشوق و آرزو دارم ترقی فایی و تعلیمات استان مستکهای و خسته براقته منادی مجر وسن مصرف پول و بذل مجهودات عزیزان است و پس ۔ خیر تیم که پول ملت را نز د رقی و تنزیو وشان ؟ مو مصرف کنم ، این بیست که من ملت و مال ملت د را ز خود میدانم کی ی جلد میفرما خدا، ما د وکلا التا میکنیم که در بودجه عمومی سر کار ذات شاہانه ملت از من دمن از ملت هستم و مال من از ملت است با ور زندگانی من : شهدای محتره ملکه معظمه واد لا رشان معاش منظور فرموده شود تا آثار فخر حرکات باقی از عوائد و بر اجمعه ملت افغانستان ترقی و تعالی بالخواسته ار دایام ملکت ناصناسی واضح نشود در موخص تصدیق بودجه عمومی ، از خدا حقیقت نه برین مساعی جمیله و ترقی پذیر های کثیره ای شما برادر انار شعاع اظها را مسا ریخو د د ارند؟ و نه خود خواسته ار است که عارضی رمان ا ا و اد ارزو و سائز مسکنیم که سایه وجود مسعو دو قمر با تأثیر او د ترقی و نجی ملت تا سالها ی در از تحت ظل عاطفت خان لها ملا در آن احراز حیات ا را سالهای در از بر مفارق همه شاه مخالنی پاینده و مستدام را ندودن روز به افغانستان را در تجلیات نافع، اینجانه طور یکه بنجانه نود ا مقولاست ( زارعت بر که بر دبیری پودجه که از دست رفته کار و دیار ماند ؟ یعلی در سال حریری که خله و غله جات ما با در تیکه پایش هم گراتر شده بود و هم از سبب جبا باری های یک دو ساله اسباب در هرات ملت از دست رفته بفر و شیدند در چنین یک و قتیکه همه از دولت پول تقاضا میکردند، بحمد الله دولت افغانیه بودی خود را را پوره کرده توانست ؟ اگر بودجه نمیبود ؟ مصارف را معلوم است ؟ که از هم میپا شید! (شیر احمد رئیس شو را )