Page 348

شمارة (٥٨) جلداوّل هندا حقیقت کابل سنبلة ١٣٣٠ ۳ بدور خلا دو بران کاری نموده ایم لهذا بایستی که زمین برشا خونی گذارده شما بر کسی احسان گذارید ادرینجا حضر علی آقا عبد العزیز خان وکیل جریده مطلع کلام موکا نوبه بعرض رسانید ) عرض وکیل سحر اطیعہ مخبزید که ذات شاهانه درین مورنیت با مدام تمناو خواهش فرمودند الحق کوهیجان بست کیا بخوانم عرض نمایم و یا توانم که برطبق فرمایشات ملوکانه کار قبول چوان را پیش برویم بنوانیم همانا که ایفاء وظیفه بصلاح ملی افغان موان را مو د عشرتی از حمتاران خدمات خود با را که ملت دین مکث دولت شخص اعلیط با خلوص کی نی و تبه داند ابد منقوره و الفاظی که ذات جهانبانی نسبت سبحان ادت ملیات و عرقریزیها شاهانه خویش که در راه تیتر بمیرد اصلاح مملکت و سرسبزی آبیاری ملت فرموده و میفرما غلامان ناه دانی شد که امن بر شما منت نمیگذار تم نہ تنها حفا و در اتمام سکنه ثلث افغانست از صنف ملکی و کشوری تماما ممنو و باز شکر مجرون نوایش و این خدمه پادشاهانه نامان بود باشند. تا جان در بدن و روح در تن ما باشار محبت و عقیدت اولی الامراط عما یانرا لله نخرابے امتیاز و تمغای اعزار خود خواهیم پنداشت ایز داک مالها در از سایه ہما یا شاهنشاه بدار وت افتا دار سرمافانا وسائر سكنة افغانشائم دکوتاه ند خوب وانت مباخوانی و بیاد پادشاهشما سترقی و تعالی پیر ها ال تر و کوله در و هم و خیالی ل و افغانستا و با افغانیا اردو سرنواز شویم. و افغان یک شل ست کویر ال شاة جو قطعه ی صدا محلے کی صدا تر به هر دو بدنا مادر برگیرد اگر تماما ملت در قدمت اسلامیت مکت شخص حضرت جانان خود با را قربان ننو نماند خویش ن امان نجویز مویزیکہ جو نو شخص ول و فر با قریبا فضاء ت باز هم ناکامیاب ہستیم - این مراتبی که در د بیاد نا مائل شده اند و این مکافاتی را که مجرد مین و و کر جانهای خلوص کیشان افغانها از طرف شما بر خود میگزند تا ما بواسطه وجود مسعود اعلیحضرت شما ها شد در میاندا همایونی برکها خود دوام و بروز فرمودید ] علامت من از لوامثر میز مانجا نو بخان جو و تمام قران بشر پر واقع طور ولائيات نیکیهاد آرس خواستارم چون بفضله تعا غائله سرد خونی رو بانقتام گذارده است و هم مدنی بست که شمار رفت مونا و ها تونان بصیر میباشید لهذا بعد از اخذ مکافات از وزارت حربہ با و طان تا رج المرجعت کنید رویکای عرض میں زمانجات لامر تو فخان شبانی مقام عراضه طولانی را ان بصبیعت مثابة فداکانه خود و عموم قهر با براز دبشہ ضمنا بعرض ساسانی جون در سمت جنوبی خار محول ما رو با ختام گذارده بود ن ازمین رو حا ضر رتان شاهانه شدیم و جداً و قلباً آرزویم که مچنین بشرف غزاء دین ملکت اسلامی تخت اوامر پادشاهی بوده تا رضاء خداوند می و حضرت رسالیت پناهی را استحصال نمائیم هیچ علاقه مندی و دلبستگی بوطون منجانبه و جائله خود با غزا ر ضیاء دولت و ملت خود ندایم تیر چیز مرا که این شما کفته قبول کنید که انز غیر شما خابلے نیست و مع الخیر و والعافیہ بما کرشان رجعت کنید. باز کلمات بیاردار سود و صداقت و عقید خود اظهار د بنته آرزوی خدمت ملہ جون با آخر نموده بالاخر عرض رسانید کوی ایما مر شخصی از اوامثر مکانه با دل اخونه مرحص شویم. اما محفوظ شابار جو بقد بردار میشویم که سر بر می کا بفرماند که مرا ر فخر سطع و کمر با سر با بخروغ خدمت ملت ملک و دولت های ام ت بسیار خوب است. اسن از شامام الحفر و شما از من میباشید مسلحه دولت باز شما است واه سحافات او ستشیر موئید لازم شد انال میرسد زیاده شمای را بخدا سپردیم با امان خدا باشید هر یک نفرجه صد نفر با لاداره پادشاه را بردید احسان بریم و ما هم بر سر با را به پیشه دولت و ملت باید گذاشته ]