Page 316

شماره (۵۰) جلد اول جریدهٔ حقیقت کابل دوشنبه ۱۱ قوس اندر گله اجنبیان همچو شکستیم بر دزد وطن سخت در حیله ببستیم امروز توان گفت که از سلسله رستیم در سایه ایوان سلامت بنشستیم چون کوه و بیابان بمشقت ببریدیم باید پس ازین پرده اوهام دریدن سر رشته کار از کف نادان بریدن از اهل خرد موعظه و پند شنیدن وقتست بدندان لب مقصود گزیدن کان شد که بحسرت سر انگشت گزیدیم هر چیز شنیدی نبود در خور تصدیق بایست در اقوال کنی دقت و تحقیق ابناء وطن را بهنری ساز تشویق دست فلک انروز چنان اتش تفریق در خرمن ما زد که چو گندم بطپیدیم بردیم بسی رنج و کشیدیم مرارت یکجو ندیدیم مگر باغی و خسارت امروز اثر نیست از اشوب و شرارت دشمن که نمیخواست چنین کوس بشارت همچون دلش پوست چوگان بدریدیم از یاس برون آی به پنه پادر امید هر شام سیه را بعقب صبح شد اسپید از جور فلک مرد خردمند نرنجید سعدی ادب آنست که در حضرت خورشید گوئیم که ما خود شب تاریک ندیدیم (اشعاریست که حضرت او به مفرح خانه نگاشته)