Page 308

شماره (۴۸) جلد اول جریدهٔ حقیقت چهار شنبه ۱۴ چه داند کور نابینا شعاع نور مشعل را الهی کن تهی عقلان ونوش قوم جاهل را هدایت ده برابرمرد بغیری ضل منسجل را بگمراهی چنان درنده در ظاهر در عالم که از کردار نا کا فرستم آپرستی با بجل را اگر در گمری مانند آخر حکم خواهد شد پی تخریب این شاه افواج ملوکل را تو از شاها شاه غازی خود را نمیگویند چه داند کور نابینا شعاع نور مشعل را ندار شرع سر یک شیطان بایشان نموده بلی عاد بود جاد و دو بینی چشم احول را سرکوه است ماسو کاه ایشان نمیدانند که پیش موج طوفان چیست کوه و تل را اگر خشم بر طیاره توپ حشم بدهد برایشان بحر ترین کند طاع سفال را بنازم نیری را که او هرگز نخواهد بمال جان اہل دیشه خود فصل و حل را و گرنه تیغهای عسکر بی تشنه خونند بیکرم میکنند از کشته همچون دشت مقتل را بان بید انشایار کپی مکن بجز از دوش که یابند گهی خیر و شر انجام اول را اطاعت شمع آسایش بکام آرزو ریزد بغاوت نیز شه سلام با طعم حنظل را نفاق انداخته ابلیس چون در بین این ملت خدایا مقصو را صلاح ده این این امیر محتل را دو جانب خون سلام است سے بهمانا تو دفع شر ما و حفظ فرما دین اکمل را ای افسوس است محمد بحال در مکمن اگر در کوش خود نارند پند مقبل را