Page 218

شماره (۲۷) جلد اول جریده حقیقت کابل چهار شنبه ۲۲ میزان از حرف حق دریغ نکردم چون قلم * هر چند دانم نبرم بوجز حرفی بکس است [این فرمان شفقت توامان را بنیر غمخوار حقیقی افغانان اعلیحضرت امیر امان الله خان در مقابل نامه جوش خروش ندامت کرانه قوم بنسبت سرکردگی اقوام سمت شدید ان دشت بقرار ملغی افغانی را ماگذاشتین ملعومين کسان در صد دارسیا که درین هنگام بدان جنایتهای قبول سارده بودند صادر دیم هایم بد نگی بنا بر تطمیع فرموده نصیحت امیز ان چار چوب دا بمکذبین دار نزید بر بیانات گیرا طوق بخوانت تمام محترمین آن نگاشته نموده سار فرمودند که با انحضرت باری چنانچه عادت ناآشنای است آلات اداه احسن دو قواعی سکری اندام لا طبعین مد اخلاقی علاجچه در نوشت بجا نقطه نظر شان تجلید مداج و تالیف قلوب و توافق زوجات ملت است و بس ۔ حقیقت ] نصیحت نامه خیراندیش قهر مان افغانبرقبائیل حدران اقوام ناواستقاوت شعار حدران! تا این زمان هر قدر با شما از در مرور و مواسا پیش آمدم خوشم سخنان ملایم و نصایح سودمند شمار محرکات بیجان تانتانش نکرد و ما از اعمال خود سر والتمانه را که از سخنان بی اصل و اساس اشخاص مغرض و دشمنان دین و دولت و شیرین در لحت دماع شما جایگیر شتاع کرده شمارا بفرمایم که چنان حرکات جاهلانه با برادران برادر بی قتل و مثال ، تباهی روزگار ، مخالفت شریعت غزا، عالم سلام و باقی اقوام غیور افغان باعث خساره خودتان چیتر نخواهد بود بسیار محل و مدارا کردیم که شکه طفره اثر واقعا به قومی افغان تان آرزو رو نرد کملی داده تا بیجه برادر شابک است و جلدی کج شد اند دست تا افغانیت خود را بخون شمار نگین نکنند و لوث نفتانت بلده جهل خانه را که بیزار زحمت و مشقت هرگاه اعدا د شمنان دین افعانستان خیر کرده ام بر دشنام و نکنم شمایکه از همه باد د وگذشت من بفهمید روز بروز جهالت تان فرزده متمادی دارید که معاونت امداد و ندای اخواه خواه بغیره حرفی و حرکات تعدی نفتات بسیاری طياره پاتش در ستاف خود سر و جهان شما و کفار تان بگذارد . انفرست کامه و ادله نیست این حکومت تو لمانه براسر انتن تا دیسا قوم حدران چند ینوی و طرمت عشت تا را میدیدم و امیدای بزرگی محافظه ناموس مملکت در جنگ در مقابلی من بسته بودم بخاطری پرور انجامید رانجه بحیا ر طیاره پاتش بارانی کرده او ان نتیجه حرکات بغاوت اند نریگوش شما میرسد اندوه بزرکی مرا میدرد تا اصلاح کاراته خود ارم بحارطه تعرض بشما امر داده ام . این ارتش که بمقانیت آن مایت قسمت بحالت تا نوا داد مقاوت و نادانی خود شما هست بس. آیا میدانی حرکات محالف کارانه تاریج در مقابل حکومت حقه خود علم دینه او ستیه و از طاعت من که او هستم بمباریا بر خلا وند قهار شانه و محمد رسوی صلی الله علیه واله صحابه وسلم از شما نا راضی میکنه که عالم سلام و اقوام نجیبه افغانستا از دور و گذا نفرین میکنند و بمیسر انظاع وقع شما مصمم کردید و معهمذا افسوس میکنم بحال اولاد بانشمار اما و بیچاره ستمقد و نایق از شماست مخالفت اره میشوند و من بر آنها امید ، با قومی دارم که شما علم و کمال کمدید ه بر در دولت ملت فعال است و این حمالت و شقا شمبا روز محصا و امرا که در تریق کشفه و محبت میهن اینهائیکه باشما کرده ام و شدی