Page 208

شماره (۲۳) جلد اول جریده حقیقت کابل دوشنبه (۱۳) میزان همیخواهیم از درگاه حق تخریب اعدا را (متممه احساسات سلاله پارسیان شرقی) الا ای قوم جاهل تا بکی عصیان و نادانی که آمد در تموج بحر خشم پاک یزدانی بمغز فضولیان خلک چنگ شاه خود افتد که مورانرا و بال جان شود پرها طرانی بلی هرکس بقدر خود ستم کرده می یابد قدح می کوفتن یا بدک یا تقبیح سلطانی چو از طاعات شرطیان نمود و مشکل طاعتی بود واجب که یا بد سرزنش تو در خبطانی چو پنجیان صحرا را در ان دم خون بجوش آید کند قصد قتال شیر غرانرا بدانائی اگر چه شاه ما یک قطره خونرا گرون ست بغرت دوست تر دارد ز صد لعل بدخشانی ولیکن غیرت افغانی و ننگ مسلمانی کند شش مستعد از بهر توبیخ سلیمانی چو کوبکان قبضه زن در کوهساران رخ نمایند برای طعنه بازان کنند او سینه بریانی به قانون و فاداری ملی عدل شهر یار خود نموده هر کسی خوان بین ننگ مسلمانی طرفداران سمت مشرق اعیان سمت بمیدان بروز آورد اخلاصات پنهانی زطراف کنرها و جلال آباد و شینواری مومند و کامه لقمان افریدی خویگیانی همه یکسر باخلاص کلی با اسلحه آید کیان در جان فداینه هم با مرد نهی قائی عموم مله و مه قاندان عسکر شرقی بیک تنظیم خوب اراست عسکر نامی خاقانی زسرتاپای هر یک بسلاح جنگ می شایند معین ساخت هر یک را بآهنگ میلا د مجد دجانی اگر آن شور بختانرا سعادت روی ننماید رسن گردن که در دهن آرد پشیمانی شود ملبوس الطافات و خشنود نوازشها که ایزد عفو میسازد خطا و سهو انسانی اگر از کوه اغوا و ضلالت سربرنیارد درآید زیر شمشیر سیاست گاه خاقانی همیخواهم ز درگاه خدا تخریب شیطانرا که اندازد درین ملت تحریکهای شیطانی بلی تحریک شیطان است عالم همگی دانند که از عبد الکریم آید چنین افعال حیوانی گر استیذان شه آید به تخریبات نمرودم بیک دم میدهد تعمرا وستان رو بویرانی مرا از غصه هر لحظه خون اندر گلو بندد ولی پا بند تعلیم بدارم وقت چندانی اگر صدجان مرا باشد بصد بارش سازم چه حاصل جان بمعنی درین نقش هیولانی خدا یادربر تر داری بقا حضرت خاقان برو مصطفی و غوث اعظم قطب جیلانی مضرا داین دولت چو بستان ارم هردم زشاپه حکمرانی ز جم گل گشت خوانی