Page 203

شماره (۱۳) جلد اول جریده حقیقت کابل شنبه (۱۴) میزان نادرستانی و تنگ فضارا ندرند. دریجا نمیرسد - (امضاء محمد داود) صور تشرفیابی سربازان هزاره بحضور شاہانہ بتاریخ ۶ میزان نفری ششصد سربازان ہزارہ کہ از غزنی معیت عالیجاه محمد حلیم خان نائب سالار محترم بخشی و صنف فوق العاده درین روز ها قرعه تخصیص دیگر کجای ہزارہ محض بغرض سکوبی و گوشمالی سرکشان بغاو پیشه منگل وارد دارالسلطنه افغان گردیده بودند، بظاهر فرت اتمام ملوکانه و استماع کلمه جواہر آیا شاہانہ بقصد دلگشا اندرقر لواشه میرزبانخانی آقا لواء مشر احمد علیخان شرفیاب شده یک ترانه سرود قابل دید و شنید اسلامی است قابل تنقید یک سمت میدان قصر موصوف اولین سربازا موصوف تا به دو ہزار نوعا بمراسم انتظام ایستاد نموده سرا پا چشم نظام واکشود و بقدوم میمنت اثار پادشاه دین پناه خود را قید ذات همایون بقرار سابق از گرے وازه قصر موصوف که در مقابل قلب صفوف این شیر مردان هزاره بود بیرون آمده از عموم با حصول احترانه مراسم تعظیم شاهانه بجا اورده شد در انثران عریضه خلوص فریضه ذیل را که با مضا آقا کبیر احمد کاوه برگرد و ارشاد عمائد و کلان شوند کان هزاره و منصبداران نظامی این طائفه مخمه (که کرار صابر و امضا بنود) مزین شد باقراء ذیل قرائت شد حضو اقدس اعلیحضرت نقل عریضه سربازان هزارو ظل اللهی خدمات جمعیت داری که شما از بدو سلطنت خویش الی حال بپایان ثبت نموده اید و مجاهدات و مساعی جمیله مارا از خضیص ذلت باوج رفعت رسانیده تمام عالم بهترین نیکنامی و سعاد دمعرفی کرده اید اطریه خه الشمس است در داخل مملکت چه اسباب او ضا عد محت و سلم و قدر رفع و بحانه از والبوائے دل و انصافا مروت و حمیت کو بر اعلمیت کشور اید که اگر تمام وجود ماملت زبان شوب در شکرانه این نعمت عظمی موهبت کبری نمایم بنوز از عهدا یک قطره شربت ذامرام صفائی ملائیکہ اور نہ میتوانیم سچره اصالت اگر شعور داشته باشیم باید بصد بصیر کی بپاس محافظ استیصال زبان گذشته و سعاد و ترقیا فوق العاده ذات و نقد کسی از رگ سلامت و بسایت لازمه و او اننمائیم که ساعتی در قیقه از شکر یه باز نمانیم - تا انقد تقا این نقل حمایت شاہانہ مانرا از مفارق ما عاجزا نہ بگر دانیان تا سالها در از پاینده دیتے سجد گاہیچ آرزو خاطر مبارک در باب سعادت و فلاح و ترقی ما ملت است ناکام کر دیم اقوامی که مثل قوم بد بخت جاہل مشکل از فایت جہالت و نادانی و معلمی خویش کفران نعمت نموده مذخودت بیضی خود را بمرتبه اعتبار عموم و خود را خسرا لد نیا و الاخره ساخا در تنها ہا بخرا دخترا میند و بحجر حاصلی نتواند برد بہت کو آنچهر حمیت و شفقت که در بین نادار اعلیحضر معظم غازیان بر ما بر خود قرار داده شب روز اوقاتی مت دار خود صرف اصلا احوال ما ملت نموده شما از خدمت و غم خواری قوم باز نمانده اند ہر آئین نبوده که بایجی خوشنود مطلبیشان بشو یکہ ما ہو ا میداریم که غمخواری شاهانه شما در حق نعد و محض خوشنود ی روحانیت حضرت رسول الله بوده دوست و حسن شفقت ترحمت ڈا طوکانہ اچنان مورنیست که ببیه پینا و اظہار دیگران با صفت مرحمت و الطاف و بذل توجهات فوق العاده ہما یون ہما احرات مجدداً ایست که امروز علانیه بد سنده پیوند رسد و مجبل در دهی برود و دوست که صاحب معرفت و شعور باشد از ان نگاه نمیتواند - بالاخرا بین عرض کرد و میتوانیم که ماملت برای حق تعا از فضل خود بچین عطا بزرگ سرفرازی بخش که بیدا زیاد بما آحییان توجهات و غمخواری این ذات مقدس متصور است اگر ہر ساعت شکر یا نرا بجا نیاوریم ما محست ترین کافر ترین تمام ملل عالم خوا ہیم بود اس مشت عاجزان اقوام هزاره قطره مرحمت بآبی اندار و با لیموم به چگان بالخصوص ما حا جرا از طرف حکومت مبلدها مبذول شده اگر ہزار با دبت باشیم در ادا سپاس ای شتم را بدار خویین قربان سازیم بنوز کم است اگر چه