Page 116

شماره (١٣) جلد اول جریده حقیقت کابل دوشنبه ١٤ جوزا وقت افغانسان قادیانی که با مکادیانیها را کافر می پنداریم برای هلاک کنیم. گرچه چاره کار شیطنت این طایفه شوه انده است دادند مجری است که من با مامورین دولت افغانسان کافر میگویم جهالت خودشان مجازات میشوند. اکنون بها ییها که تبلیغ این طعونه که ملی لنگ در بغداد گشتن باشند بیجا برآمدند در خود همانها میباشند یکا یک بر آشیانه ها معتوب و مقهور جواز معلوم است که این طایفه جنگی بر آبادی دشنمان و بر انقلای آنها را یزگز از طرف حکومت معین شد نی است شما میتوید از ریشه از خود خری و منفعت پسند خود این قماش ملوکاه بدبخت اشیا اگر قبال نرا صدار احکام اینقدر میگویم که من از جهالت واقا بوقوع آمده بود اندرین است که بعضی از فرقه ملایانخبیث را لا یا جائی که و خرابیها اینها حتی الامکان صرف نظر کرده تا هر جاکه جوری نفرین طالیین بخشم نشاند. امین ملا نما ها جاهل در موضع تبلیغ از نقطه نظر صحت و مرحمت فراج دلی چنانکه از ابتدای این پائیز سرد جوئی ها در محافل خوانی بدون اینکه گفتار تفنگ با نرا مسئله با مبور یا اینها معامله نموده ام فی الحال نیز اعلام میکنم در پزیرند. یا در بدیگ مبین آن تف بزند تا بواسطه آن شبانه گردد کور میبینند و یا آیانه بلافاصله خود کند مینمایند از کل لشکریان میر پس ای ملایان و ممثلان و راهنمایان فرزندان ملکی شجاع امبر بود که امروزه دین لقات بی مشکوطات میبالد بالاروده خود میباشند. گمان میکنم که بعضا در خاضرین بنمایه بوز قود آن بدین آن ملعونان شوریده از بید پیرهان خارج نمیشده انقدر شناخت جمالاسکیم نیز اینها مشغله سه قسم اند : - اولاد ای جاهلم را لک میگویند. حالا انکه این غفلا با این حرار بتین (١) این دلی ملعونان لثاتی رغبتها بایی را که نمیدانند با مبدل سلام بنظر دشنام دادن میونجه را گرفته میتواند. زیرا گرچه بگویم نمی گویم اینطور یک لفظی را که سم با مسما یاد ندادن مبارک مقدسه بود که بیانیه عاداتها خود نام کرده زمان تشریف سلوعم یافته میتوانم این ملعونها چهار دقیق زندیق بوده که ای مباحث و تمام مخالفات و از یر و زیر میکرد اینقدر چه بود که آیا شما ان مدانهای آوردن مردار شد به بلفظراق که خلاصه بزرگوارا زین قوره روحانی خود بکار نگرفت و در مسیر غزوات مجاهین و عده الرقید وعده الغنی میباشد. دیگری شان که با حرفا از حد و جندم سعی صلاح فدا کاریگار میگرفت. بلی بعضی در ین مسیر شهر اینها میپوشند که شرف خیانت انرا نگه دارد و داختی اینا اردن مرد خیبر میری نیست که رسول خدا به میره صادق خود خیر و فدام تقویت دهند. کدام خائیناتی را که ما بر آنیمید و انهای مدید حید را امیرالمومنین فرموده اند. اما این ملانمایای مردود او جامیدهم این خائن (عدو الغنی) در نیو خیبار برخلاف اینکه بتوجیه ملت جاهل ما را مادام دوغانا منهاد و خود عزام خودم بالذات تحت حفظاق بود طمار داشت که فرزنه حق میگفتند که بایک جیف خود. طیا را ز از هوا بزیر می فگنبود بالا نظر بدست برادر که با من قبلیه ترین داده طمها ترین جری توپ و تفنگ می بندیم . ای خائن بی ناموس و سلام تو در این گذشت نمائید. میدانم که با این مردود دست اخوت است مرتبه بسیار دور می پنداریم . و با لفرض اگر در حیف این طایفه ملعونه نداده ام چرا سه اینقدر تا ثیر بود و یا باشد. پس چرا بمقابل اعداد دین در استعمال ای بسا ابلیس آدم رو که هست : پس بهر دستی نباید داد دست نمی کنند و اینقدر تلفاتی را که دو طرفه با سلام وارد آورد چرا بی اعتنا فرض کردیم که من با تو ملعون دست برادری دادم با نکردی هجوم لعنت برین حرکات نشان موقع کارا بر سینه خیانت دفینه مثل تو یک سنگ مرمر اللطيف جا بسا فسوس است که ملت جاهل بود و بقدر فکر نکرده بموجب او بختم پس میباید که دشمن و بدخواه برادر خود را بکشی که مال و هستی خود را از دست خود تلف ساخت و اگر میداینند مقصم بر علیه برادرت بر خاستی و بمخالفت او کمر بستی دانا نویا که این شیاطین انی خود را میکشند، فوایق ما خود را تباه نمیکردند. در بیهمان ملعونی که در مابین مذاکرات هیئت اعلامیه این کرده باز خلاصه اند که هیچ آرزو نداشته و نمیشودم آن کو را که علمای افغاستان در مسائل شرعیه با شما نا طر ایشان بسم والا ایسایر دوست و محترم و فادار خویش پنداشته، از دست خود و ایش موادی علیها بها بصم ناطقه بدیهه پست که در جانی