Page 852

صفحه ۳ سال چهارم شماره ۲ دولتین افغانستان و انگلستان بیانات واضحه، وبراهین قاطعه بیان فرمودند گفتند: «من از دولت شما هیچگاه عزت و احترام شخصی خود را منظور ندارم و به آن ممنون نمیشوم. شما میباید که هیئت عمومی دولت و ملت مرا معزز، محترم بشمارید. زیرا بادشاه افغانستان هم یک فردی از افراد ملت افغانستانست. دوستی و دشمنی شخص واحد خودم رای شما هیچ ثمر و ضرری نمیبخشد. اما اگر شما به ابراز دوستها و معاونتها، و صمیمیتهای روز افزون خود باستجلاب امنیت و محبت هیئت عمومیهٔ دولت وملت صادقه من کوشش ورزید و موفق شوید در انحال از دوستی و اتحاد دولت افغانستان امین و خاطر جمع شده خواهید بود.» غیر ازین چیزها که بیان شد جشن اتفاق مانی) که هر سال در تمام دولت علیهٔ افغانستان اجرا میشود نيز يك مثال واضح و جاندار اثبات مدعای ماست. پارسال ذات شوکت کلیات اعلیحضرت بادشاه مقدس ما در جلال آباد در لیلهٔ شب جشن مبارکهٔ مولودی بر همه اعیان و اشراف و رؤسای قبایل و عشایر ملت رسماً بيان فرمودند که هیچگاه در امورات مهمهٔ خارجیهٔ دولیه بی استشاره و استضياء رأى ملت نسبت و اقدامی نخواهد شد. مقصد یگانهٔ ما ازینهمه بیانات این است که درجهٔ قوت و شوکت اقتدار دولت متبوعهٔ مقدسهٔ خود را با یکدرجه بر نظر یار و اغیar نشان بدهیم. آیا یکدولتی که اینچنین يك اتحاد ملت و حکومت را حایز باشد برتر از آن قوت و بهتر از آن هیئت پرهیبت چه تصور خواهد شد؟ به اینصورت در هر دقیقه و هر لحظه میلیونها عسکر برای دولت افغانستان حاضر و آماده ایستاده است در هر لحظه همه ثروت و توانگری ملت باخزینهٔ دولت الحاق میشود، هر دشمن خارجی که علی الخصوص غیر دین هم باشد چون خیال خام قدم برداشتن را بسوی این خاك پاك مقدس در سر آرد چنان يك كتلهٔ عظیمهٔ مدهشه، و يك هیئت مجتمعهٔ محتشمه را مقابلهٔ خود حاضر می بیند که اگر کره هم باشد بلرزه اش میدرارد. این سخنان ما را بر رجز خوانیهای مبالغه آمیز حمل نباید کرد. (افغانستان) حقیقتاً يك قوت عظیمهٔ فوق العادة مادی و معنوی را مالكست. اتفاق مانی، عصبیت دینی، شجاعت جبلی، استقلال، پروری قومی، و بدرجهٔ افراط وطنپروری و بادشاه دوستی شان از قوای معنوی غیر متزلزل شانست. مسلح بودن عمومی، سلحشوری و جنگجویی طبیعی، محبت مفرطه به اسلحه، نشان انداز بودن با کثرت محارب بودن از روی طبیعت، بر سر آنهمه تقریباً دوسه لك لشكر معلم مسلح به اسلحهٔ جدیده، و قدر هفت هشتصد طوبهای کوهی و صحرائی و قلعه کوب سریع الحرکه از چنان قوتهائی نیست که انسان آنرا بنظر استخفاف دیده بتواند. افغانستان، نقصانی که دارد تنها از جهت علم و عرفان عمومیست که در ان خصوص نیز در ینعصر ترقی‌حصر صراحه جداً سعی و کوشش ورزیده میشود. این بود که در باب اهمیت موقعیه و سیاسیه وطن مقدس خود برای ناقصانه و مشهودات بدیهیه همینقدر قلم جنبانیده توانستیم، اما اینقدر يك سوال شبهه آمیزی در فکر عاجزانهٔ ما باقی ماند که: — آیا سیاست خارجیهٔ دولت متبوعهٔ مقدسهٔ ما كه عهداً مبنی بر رقابت و عدم ائتلاف دو همسایهٔ شرقی و شمالی ما بود، بعد از اتحاد و ائتلاف آنها تا چه درجه حکم استواری و پایداری را جایز خواهد بود؟ انشاء الله در شمارهٔ آینده آنرا نیز تدریج میکنیم. (باقی دارد) حوادث داخليۀ جریده اتحاد مشرق افغانستان کابل از شهر حضرت ادیب فاضل محترم مدیر صاحب مکرم را زید برکاته در بین ایام که جناب محمد نادر خان سپه سالار مقرر شده اند در هر جا صدای مارچ عساکر ظفر مأثر افغانیه سامعه نواز و آواز موزیکه های افغانیه با ظفر و نصرت هم آوازند. روز سه شنبه ۱۰ شوال المکرم در پیش باغ چرمگری، قریب مکتب حربیه، چه دیدم که از هر چهار فند عساکر مقیمهٔ دار السلطنه صاحب طنطنهٔ کابل، شی موت، آنها را آورده بود که سپه سالار شهامت آثار شجاعت دار امتحان عساکر فیروزی مظاهر میدیدند. حقیقتاً خیلی موثر يك منظره بود. افسر افغان، سپاه افغان موزیکه افغان، سربین افغان همه افغان. هر صدای موزیکار است در دلم جا میگرفت و نغمه های آن برای محو مخالف آوای: رواندا، على الكفار باش خاک اندر دیده اغیار باش بر سر کفار چون شمشیر باش هین مکن روباه بازی شیر باش بلند می نمود. هر تار موسم برای بلند نمودن نام اسلام، افغان پادشاه، راست ایستاده بود. انتظام نظام ترانه های ملی موسیقه ها در درخشیدن برجهای دشمن کش (برج زاد) افسرها، دارا بودن، رفتن چشمم را حیرت، گوشم را سامعه نوازی میفرمودند. در بروزها در عالم عسکری يك جدیت، و رونق و نشاط دیگری معلوم میشود. گروهی در یکطرف شهر به مشق زدن آماج مشغول اند و طایفه در دیگر جانب به تعلیم قواعد حربی مصروف شنیده شده که به شنبه دیگر امتحانهای منزلی عساکر نصرت مآب گروه، پسه شنبه دیگر امتحانهای کین است و بعد ازان خود حامی ملت افغانیه، یکانه رعیت دوست نظام نواز