Page 1739

صفحه ۳ سال نجم شماره ۲۲ غزوات جليلة پیغمبری اصول حرب نبوی ما بعد از شماره (۲۱) مضمون شريف بعضى احاديث نبويه عليه الف تحیه که در اصول حرب نبوی مدار فخر عالم عسكرية اسلاميه و دستور العمل امت ناحيه شده است از قرار ذیل است : — : « من از طرف جلیل صمدانی ، به آخر زمان با شمشير فرستاده شده ام. من و امت من ، تا بوقتیکه بجناب حق عبادت و اطاعت کامله حاصل آید، شمشیر را از دست نخواهیم گذاشت ، رزق من در زیر شمشیر است. کسانیکه بمخالف امر من حرکت بکنند حقیر و ذلیل میشوند . » « دروازه های جنت اعلا در زیر سایه های شمشیر است . » « خیر و سلامت بشمشیر است. در شمشیر است باشمشیر یکجاست . » « نزدیکترین مردمان از روی درجه به مرتبة انبيا مجاهدین اسلام است . » « و در نزد خداوندی فی سبیل الله یکبار محار به کردن ، از چهل بار حج رفتن مقبولتر است . » « افضل اعمال مؤمنها همین است که با دشمنهایی که اعلان مخاصمه بکنند. برای محافظه دین و دولت تا بدم آخر محاربه بکنند . » این است که اردوی ظفر آبروی اسلام ، مال و مقصد این آیات جليلة فرقانيه و احادیث شریفه نبویه را رهبر و پیشوای مظفریات خود اتخاذ نموده ، و فضایل بر گزیده حضرت پیغمبری را نقش حافظه احترام ساخته ، به احراز نمودن ظفرها و کامیابیهای بسیار درخشان درخشانی آغاز نهادند . غزاهای بدر ، احد ، خندق ، خيبر ، فتح مكه ، حنين ، طايف ، و تبوك از چنان غزاها و رزمگاههای جلیل بود که خورشید ضیا افشان اسلامیت را بايك شعشعه بی نهایه مظفریت آفاق گیر جهان انسانیت کردانید . فیوضات بغايات وحدانیت قدسیه الهیه را به اقطار عالم واصل گردانید . [ براى تعريف معناى شرعى غزا گفته ميشود كه همان سفرهاى جنك ، كه سوق يعنى عسكررانى — و اداره يعنى دور دادن و بحركت آوردن آن اردوى عسكرى — بالذات بنفس نفيس خود ذات حضرت رسالتپناهى اجرا يافته باشد ، و وجود مقدس شان زمام سرکار افسری آن اردوى سفر جنك را بدست مبارك گرفته باشد آن سفر جنك را (غزا) ميگويند . و آن سفرهاى جنك كه از طرف حضرت رسالتپناهى بواسطه يك سردار وامير لشكر ، در داخل يك ( منطقة الحركات ) جدا گانه اجرا يافته باشد آن را ( سريه ) ميگويند . ] در كتاب ( كوكب المسعود فى كوكبة الجنود ) مذكور است كه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و سلم بيست بار بالذات بنفس نفيس همايون به ( غزا ) علم افراخته شوكت واجلال شده اند . و چهل و هفت بار هم افراز ( سريه ) شده اند . و در هجده غزا مظهر مظفریت كامله كردند . غنايم و سرزمين بدست آورده اند كه اينهم دليل واقعيست كه دين مبين اسلام از آغاز بر عسكرى و فتوحات بلاد براى انتشار حق و سداد اساس و بنياد نهاده است . والحاصل هر انقدر كه غزوات مباركه پى هم بوقوع آمده ميرفت . موجب تعالى و ترقى فضيلتهاى نظام و انتظام مجاهدين كرام نيز شده ميرفت افراد اردوى جلالت نموى حضرت پيغمبرى بجنان فضايل جنك اورا . و خصايل مردانه آرايش ذات وصفات نموده رفتند كه يك تمثال مجسم فضائل و مكارم را براى همه دنيا نشان ميدادند ، در اردو ، از احكام مقدسه دينيه بقدر يك ذره انحراف ورزيده نميشد پيروى سنت سنيه نبويه مدار يكانه فخر و مباهات شمرده ميشد . آنچند چيز از جمله فضايل محمد و واجب الرعايه قوة نظامية مجاهدين اسلام بود اطاعت ، حب غزا ، شجاعت و به بيرق محبت ، صداقت، ارزوى شهادت ﴿ اطاعت ﴾ حضرت سردار كتيبه انبيا عليه افضل الصلوة والتحايا عروق و زمانيكه براى تحصيل رضاى ربانى ، و مقصد خدا پسندانه اعلاى وحدانيت سبحانى علم افراز ايفاى جهاد ميشدند ، با آنكه بهر سمتى كه سوق عسكرية سريه ميفرمودند ، بر عساكر ظفر مآثر همركاب همايون و با عسكرى كه در زير امر و كوماندانى سردار و امير لشكر بجهاد ميرفته اول از اجر عظيم و ثواب جسيمى كه از ( اطاعت ) عسكر ، به سردار و كوماندان محصول مى آمد اعلان و بيان ميفرمودند ، مثلاً بمضمون حديث شريف ذيل مزاياى اطاعت را تجليل ميفرمودند . و كسانيكه اطاعت مرا الزم و واجب ميدانند ميبايد كه به سردار و قائد الجيش كه نصب كرده ام اطاعت بكنند . كسانيكه به سردار نصب كرده من اطاعت نكنند ، بدانند كه بمن هم اطاعت نكرده اند . اين گونه كلام هاى قدسيت اقسام حضرت پيغمبرى ، نقش پذير حافظه احترام مجاهدين اسلام گرديده ، در راستاى غزا اطاعت مافوق را مدار سعادت دنيا و آخرت ميدانستند . چنانچه در سال هشتم هجرت نبويه ، براى تأديب و سرزنش بعضى قبايل مشركين كه حيوانات و مواشى مدينه منوره را يغما و تاراج كرده بودند ، جناب ( عمرو بن عاص ) رضى الله عنه را بايك قوه قليله كه عبارت از سه صد نفر بودند به اجراى سفر حرب مأمور فرمودند . در عقب آن براى قوه امداديه آن قوه اول ، در معيت حضرت ( ابو عبيدة بن الجراح ) رضى الله عنه بيك قطعه عسكريه ديگر كه مركب از دوصد نفر بود اعزام فرموده بودند . هنگاميكه حضرت ابوعبيده به اردوى حضرت عمرو بن العاص ملاقى شد ، خواست كه سر دارى عموم از دورا او را عهده بگيرد ، اما حضرت بن عاص رضى الله عنه گفته