Page 1262

صحیفه ۱۳ شماره ۲۲ سال چهارم از وی باقی نمانده بود، وآلهة كريهة ظلمت و تیر کی بر همه کائنات مسلط گردیده با جنود مردود خود قوت نور و حقانیت را بهم تهدید مینمود. و در هر طرف دنیا بر خلاف اوامر واحكام الهی و سماوی علم تیره کی برجم نی و عصیان برافراشته شده بود، و تقریب بود که دیو باطل کفر وطغیان ملك سليمان توحید و ایمانرا در زیر نمکین آورده سراسر ضبط و تسخير نمايد، و همه اطراف و جوانب عالمرا يك ظلمت شديد شرك و عصیان استیلا کند، که یکی یکبار در میان این همه عالم تاریکی و سیاهی از غار پر اسرار کوه حزایک شیای بسیار درخشان و منوری در شمشمعه افشانی و نور افشانی مشاهده شد که از وضعیت و ادایش چنان ظاهر است که در يك مدت بسيار اندك بكمال سرعت خرمن کفر و معصیت را سوخته و بر باد داده و همه عالم بشریت را از دستبرد و ظلم ظلمت و تیر کی وارهایده با مزده حقانیت و نورانیت مقدس خود چشم همه کارا روشن گردانید. و بيك حمله شدیده لشکر دیو بیکر وحشت و غفلت را از هم پاره پاره کرده بر فرار و هزیمت مجبور ساخت و به اینصورت حکومت قدیم از دست رفته تهذیب و انسانیت را بیش از پیش مستحکم کردانیده بر دنیا راستی و حق پرستی اجرای احکام شد و او امر حقه نمود و روی زمین را از چرك شرك و فساد با آب شایشکی و مدنیت شسته، و بايك رشته مقدسة جمیع پر کی های را که از دست درازی ضلالت و جهالت پردامن لطافت پیرامن توحید و معرفت و اراده آمده بود دوباره ربط نموده و در روی دنیا سر از نو فرشته برکت سررشته امن و امان بجای شیطان لعین و دیو بیدین فق و فساد حکمران کرده !! این ضیای سعادت احتوا عبارت از ذات بابرکات محمدت صفات حضرت سيد المرسلين وخاتم الانبياء محمد مصطفى صلى الله عليه وآله وسلم است که در همین موسم گرمای عرب بتأثیر شدت حرارت هیچ بان نیاورده و روز های دراز تابستانی را اهمیت نداده در غار تیره و تار کوه حرا روزها از اکل و شرب الما و شبها نيز از عالم انزوا ورزيده بطاعت و عبادت الهی روز را تا به شب بقاقه و شیدا تا به سحر به سر می آوردند. در همین شبهایک شبی بود که بر همه ماديات بك سكوت و سكونت عمومی حکمفرما کردیده بود، و افلاك و سيارات همه از عالم بالا بر عالم سفلي بيك ورود مسعودی دیده انتظار دوخته و همه تن چشم گردیده باین شیوه بسیار والهانه برزمین علف و صرفنظر داشتند ، و در کره خاکی نیز طبعاً جميع حيوانات و نباتات و جمادات بزبان خاموشی چنان نشان میدادند که چون برای يك تشريف سعادت ردیفی كوش بهوا میباشند از انرو هیچ بك كلمه با هم دیگر خود نمیگویند تا مخل فکر و اندیشه شان نشود. در حالیکه در یکطرف غار مبارك كوه حرا همان عزلت كزين وزاویه نشین محترم هم دیده میشود که از همه عالم تجرد ورزیده در حصول رضای خالق كاينات رياضت و عبادت مشغول و در تقدیس و تحمید ذات پاکش محو و از خود بیگانه شده در بحر ناپیدا کنار معرفت و شناسائی اش فرورفته است تا گاه جبرئیل امین با معشر ملایك قدوسی از سما به غیرا فرو آمده وبر صاحب غاراعی ذات احمد مختار وسيد الابرار ( س ) كيفيت وحى طاری گردیده و جبرئيل يك چند آیه بدو تلقین نموده و از انشب حامل وحی به تنزیل دادن قرآن هدایات ملآن در سینه نبوت دفينه اش آغاز نهاده رسالتش را ثابت ساخت . و همین شب را خداوند عظیم الشان در کلام سعادت پیام خود به « ليلة القدر » تعریف و تسمیه فرمود . و آنرا بسبب شرف نزول قرآن پرهزار ماه فضیلت بخشید و جبرئیل و ملايك را بتقریب همان ليله مسعوده بر فرو آمدن زمین امر کرد. و آتشب را تا به فجر از همه آفات و بلیات سالم داشت « انا انزلناه في ليلة القدر، و ما ادراك ماليلة القدر ؟ ليلة القدر خير من الف شهر تنزل الملائكة والروح فيها بإذن ربهم ! من كل امر سلام ، هي حتى مطلع الفجر ! » این ليلهٔ مقدمه که به انزال قرآن در ان آغاز نهادند . و آنرا در سینه بي كينة مبارك بيغمبر ما ( ص ) تنزیل و تحویل دادند . وجبريل امين با ملایک در ان رحمت و برکت را از آسمان زمین آورده بر عالم تقسیم و توزیع نمودند از ماه رمضان پر اهمت و احسان يك شب سعادت موهی بود. « شهر رمضان الذی انزل فيه القرآن هدى للناس و بينات من الهدى والفرقان ! » . . چون در اوایل اسلام و ابتدای بعثت حضرت خير الأنام عليه الصلوة والسلام عدد امت ناحیه آنقدر افزونی و زیادتی نگرفته بود و ملت اسلامیه عبارت از چند نفر متعددی بود که آنهم در مکه معظمه که از شر کفار ظالم شعار ساعتی را به آسوده کی و استراحتی نمیتوانستند که برانند . و از دستبرد اذیت کارانه شان بهم تحمل هرگونه تکلیفات و مصايب خود را مجبور میدیدند از آنرو جناب جلسبحانه تعالی در ان وقتها روزه را بدین سبب براهل اسلام فرض نکردانید تا کفار نگویند که چون حالا مسلمانان بر چیزی مقتدر نیستند و خوراك و معاش خود را تدارك و تهيه نميتوانند، لهذا بالمجبوريه تحمل جوع و رجوع نموده و نام صوم و فرضيت آنرا بظاهر يك بهانه ساخته اند. و غیر از ان در آغاز چون اسلام بسیار ضعیف بود و هنوز کسب قوت و متانت نموده بود و حقیقتش هم تا آنوقت بخوبی در معرض شهود نیامده بود اگر صوم فرض میشد ممکن بود که بسایکه در صوم نفس را بشدت ایذال کردن لازم میشود این عمل از دست هر کس میسر نیامده و هر شخص پابندی این قیود را مشکل پنداشته در مسأله مهمه اشاعت و توضیح اسلام يك سد بزرگ واقع و مانع میگشت ، خیر ! بهمه حال این يك محقق است که سال دوم هجرت نبوی در مدینه طیبه زمانیکه اسلام روز بروز قوت و متانت حقیقی خود را جلب مینمود و مردمان گروه گروه بدین فضایل تدوین خداوندی داخل و شامل میشدند، و از همه طرف از هر گونه نعمای نامتناهی الهی بر مسلمانان کثرت ووفرت گرفت و چون همه وقت غنایم از کفار جمع و فراهم می آمد از جمیع لوازم و احتیاجات معیشت و زندگانی خود چنان ایمن و مطمئن کردیدند که نزد هر يك از صحابه کرام کنیزکان متعددی که در غنیمت از کفار گرفته بودند حاضر و مهیا بود ، لهذا حق سبحانه تعالی برای اینکه مسلمانان شکر نعم خدا و ندیش را که برایشان انعام و احسان فرموده بجا آرند و از انسبب در روزی شان برکت و افزونی وارد آرد بنابر مناسبت تذکار شرف نزول قرآن عظيم الشان واسوة حسنه پیغمبر آخر الزمان صيام ماه رمضان سعادت فيضا را برهمة مسلمانان على الاعلان فرض كردانيد وبدینصورت این قانون جاری نافذ و جاری گشت « يا ايها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم ! لعلكم تتقون ! » . کردیم، السلام اینها ( حرارت چنان سقياط ايام قبل سلام سابق راههای رواج چون واره وقته بسیادی خراب مردانه تقدس و شعله باخت سبات البهای لحديثة چنان غایت باری و از لیقت غایب مقدار بودی