Machine transcription
( ٥١ )
در خون نشسته اند ز غم دشمنان همه
اهل وطن نشاط کنند این زمان همه
بلبل بباغ مست و غزلخوان رسیده است
باز این چه نو بهار بسامان رسیده است
آمد یکی بهار و همه گلستان شگفت
از دیدنش چو گل دل افغانیان شگفت
دلهای بسته غنچه صفت در زمان شگفت
مانند گلشنی که زد آب روان شگفت
موج گل از چمن بگریبان رسیده است
گویی بهار سنبل و ریحان رسیده است
مسرور گشته اند بجان این و آن ازو
شادند سر بسر همه مرد مان از و
اهل وطن تمام بود شاد مان از و
چون گل شگفت خاطر پیر و جوان از و
خوش طبع و خوش محاوره خندان رسیده است
این گل ندانم از چه گلستان رسیده است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
