Page 451

(٤٤) عباسیه ثمرۀ محنت اصحاب کبار بودند حتی که مملکت ما از همان زمان به نتیجۀ مساعی شان بارور صنعت و ایمان شد خرمائیکه آنها نشانیدند بصد انعام شاهی نشو و نما یافته با میوۀ شیرین تا ما رسیده اگر خلف الرشید باشیم این را باولاد خود اگر بهتر نباشد بهمان حال ترکه گذاریم - قاعدۀ نوشیروان بود که اگر بسخن کسی آفرین میگفت هزار طلا انعام میداد - دهقانی پیری درخت خرما می نشانید گفتنش که عمرت باخر رسیده ثمرش بتو کی خواهد رسید - جواب داد که دیگران کشتند و ما خوردیم ما میکاریم تا دیگران بخورند - نوشیروان آفرین خواند و هزار طلا برایش بخشید - دهقان گفت که نیت خیر برای دیگران خرمای من چقدر زود ثمر آورد - پادشاه باز تحسین کرد و هزار طلای