Page 233

۱۷ نقلست شاه گلخان بادیه نشین گفت غلامی داشتم مفقود شده بود توسل بجناب شان جسته عرض مفقودی غلام را نمودم اولا سکوت نمودند در ثانی فرمودند حالا بخواب دست غلام تو در دستم بود که از نزد مرجان نام بنزد خود می کشیدم وازمن پرسیدند که آیا مرجان نام در هرات خواهد بود من عرض کردم که در موضع دهن دو آب است فرمودند که در قبله زمین خواهد بود بعد از چند یوم غلام آمد ازوی پرسیدم که درین اوقات کجابودی گفت در سرحد مشهد به کوه سرخ نزد مرجان نام بادیه نشین بودم در شب جمعه به خواب دیدم که حضرت خلیفه میر عبدالباقی صاحب ا درانی دست مرا گرفت و بجانب هرات کشیده از خواب بیدار شدم واز شوق دیدار شان بی طاقت شده روانه هرات شدم حضرت ایشان بدلجوئی درویشان و برآوردن حاجات مسلمانان و عبادت حضرت منان و تربیت مریدان بسی اهتمام داشته عمری بسر بردند در سنه ۱۲۹۲ زمان امارت مرحوم امیر شیر علیخان بمصداق مصدوقه ( کل من علیها فان ) طائر روح پر فتوحش تنگنای فانی را پدرود کرده در فضای وسعت افزای جنان خرامیده برحمت حق پیوست مرقد منور شان در مقبره ادران بخطیره والد ماجد شان خلیفه میر ابراهیم صاحب واقع است ( یزاد و یتبرك به ) ملا عبدالرحمن شاعر متخلص به