Machine transcription
است .
ذکر مولانا حاجی ابراهیم
عالم بعلوم ظاهری و باطنی بود و عارف و موحد
و حاجی الحرمین الشرفین بود و کرامات فراوان ازان
منقول است و بغایت خلق نیکو داشت شمایل ملیح و زبان
فصیح داشت و سفر بسیار کرده بود و لقمه ارباب دنیا
کم تناول کرده و از کد یمین معاش میگذرانیده و بشره
بغایت نورانی داشت چنانچه هرگاه این فقیر حقیر بی
بضاعت را غم یا حزن روی دادی قصد ملازمتش میکردم
چون چشم من بر روی مبارک وی می افتاد فی الحال
آن غم بشادی و آن پریشانی بجمعیت مبدل میشد و این
معنی از مجربات بود وفاتش در سال نهصد بیست هشت
و قبرش در مقبره مخدومی تا بادگانی است .
ذکر شاه خورد (رح)
بغایت بزرگوار بود و کرامات و مقامات داشته
پیوسته پادشاه مرحوم ابو سعید سلطان بصحبت وی می
رفته و مقبره مذکور در شمال عیدگاه است .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
