Machine transcription
۵۹
و افسرده میدارد. بیچاره جوئی کار خود در
مانده ام. نمی دانم درازی این شبها را
بصحبت شیرین که کوتاه سازم و مذاکره
های علمی ها که بنمایم . گذارش اوقات
من تا حال همین بود که نوشتم و هنوز
نمیدانم تا نو روز بیاید و شما تشریف بیارید؛
چه لیل و نهار خواهم دید و از رنج
دوری چه خواهم کشید . البته شما اسباب
ساعت تیری تان در انجا آماده و خاطر
تان از هر طرف آسوده خواهد بود ، چرا
باغهای نارنج ، قطعه های گل نرگس و
پتونی وغیره و هوای سر سبز جلال آباد
کم چیزی نیستند که : تماشای دیگرانه آنها؛
ملال خاطر را دور نسازد و دل را فرحتی نه
بخشد . زیاده از ملال خاطر خود چه نویسم .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
