Machine transcription
۱۰۶
وقتیکه جور و تندرست بودم و از مهربانیهای
تو بهره ور می شدم ، مرا بهره ور نساختی .
وقتیکه ازین سخن ، دل محبوب را نسبت
بخود بیشتر رقیق ساخته و گریهٔ او را افزونتر
نموده ، باز زبان بشکوه کشوده میگوید :
حال که شوق دارم تنها بوده درین یک
نفس آخر ، با نفس خود حساب کنم و نامهٔ
اعمال او را به بینم که درین چند سال زندگی
نا آرام ، برای سفر آخرت چه برابر کرده
باشد ، تو از پیش روی من برو که طاقت
گریهٔ ترا ندارم و بیشتر باعث خفقان
من می شوی !
خلاصه محرومی از مطلب و نامرادیهای
تمام ایام حیات و حالت سخت جانکندن
را چنان تصویر داده و به عبارت درآورده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
