Page image — the source of record
Machine transcription
٤٨
فعل امر
٨٤:- امر فعلی است که دلالت میکند بفرمودن کاری از
مخاطب یا غائب و معنیش تعلق میگیرد بزمانهٔ استقبال مثل:
از نوشتن: بنویس. بنویسد. (١)
از مثال فوق ظاهر شد که : صیغهٔ امر بحذف علامهٔ مصدر شتا
می شود و حرف پیش از علامهٔ مصدری نیز تغییر مییابد.
٨٥:- اکنون گوئیم: در مصدر فارسی پیش از علامهٔ مصدری یکی ازین
یازده حرف (زمین خوش فارس) میباشد و این حروف در فعل
امر ومشتقات آن (مضارع) تغییر یافته حذف و بدل می شود؛
بقرار ذیل:
(ز) بحال خود باقی ماند: زدن بزن
(١) باء زائده بر افعال خصوص بر فعل امر در آید و این را باء زینت گویند.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.