Machine transcription
۶۴
نے ز بلغم بل ز غم مثل کماں گردید جنم
قامتِ رعنا که وقتی راست بودے همچو تیر
بود روزے متکائم پشتی از دیبائے روم
لیک امروز است فرشِ کلبهٔ احزاں حصیر
یک گلیمِ کہنہ و بوسیده دارم زیر پای
ہمچو بختِ من ز دودِ آهِ من گشته چو قیر
اخوی حاذق بدستِ خویش پینه می کند
رختِ خود بر سنتِ خیر البشر نعم البشیر
رقعه بر رقعه همیدوزد قبای کهنه را
می نهد مرهم بزخمِ مُزمِنِ رختِ زحیر
چوں فراغت یا بد از تکرار قر آنِ کریم
صرفِ پینه می شود وقتِ حکیم بی نظیر
قوتِ ما ما لایموت است و قناعت می کنیم
بهر حفظ شخص بر قوتی که باشد ناگزیر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
