Machine transcription
۵۹
نیست مضمونش مگر امر خداوند جلال
نیست فحواش مگر ارشاد سالار بشیر
در خطا بود آنچه بود اندر خیال مے صواب
آن خطا را بس بود این نیم وشہ سالہ نکیر
سهو و نسیان و خطا باشد سرشت آدمی
التماس عفو دارم از شہ روشن ضمیر
خادم امید کرم دارد ز مخدوم کریم
زانکه عفوش اکبر است از جرم مے باشد کبیر
بر محک امتحان آمد زر اخلاص وے
بارها اندر زمان خسرور رضوان مصیر
عرض کن در حضرت قبله که از بهر خدا
بگذر از سهو اخی و عذر ایں داعی پذیر
از پئے عفو خطائش گر شفاعت خواه شوی
شافعت گردد شفیع امتاں یوم العسیر
اے ای اعلیحضرت ضیاء الملة والدین امیر عبدالرحمن خان طاب ثراه ۔
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
