Page 41

گر مساعد گرددت فضل خدا دولت دنیا بدست آید ترا با کفایت صرف مال و زر بکن از ضرورت هیچ زاید تر مکن صرف بیجا در معاش آرد خلل ناروا هست آنچه باشد بی‌محل صرف زر از بهر آسایش بکن با تکلف لیک آرایش مکن نکته لا تسرفوا ادراک کن نی مبذر باش و نی امساک کن دائما اوسط بدان خیر الامور باش از افراط و از تفریط دور هر کرا محتاج بینی یا فقیر تا توانی از کرم دستش بگیر حاجت محتاج گر کردی روا مشکلت آسان کند مشکل کشا لیک تبذیر است کاری ناپسند مرد دور اندیش باشد ارجمند مرد را باید بوقت صرف مال باشدش مد نظر فکر مآل گر ز مالت شد ادا حق العباد هم حقوق مالک یوم التناد مال تو گردد مضاعف ای پسر نبودش از نقص و از تلفش خطر هست مال نامزکی سربسر دائما در معرض خوف و خطر از بلای ناگهانی ناگهان محو میخواهد شدش نام و نشان