Page 30

۲۶ مرجع ارباب حاجت می شود دافع هر رنج و محنت می شود گر مریضت صاحب ثروت بود یا امیری صاحب دولت بود هدیه اش را بی تامل کن قبول رو نعمت هست کار بوالفضول ور بود رنجور نادار و فقیر از ترحم دست آن افتاده گیر از مطب خود دوائش کن عطا از ره غمخوارگی بهر خدا کشته نقره ده آن بیمار را بذل طی کن شربت و دینار را هدیه از مفلس گرفتن خست است زانکه او خود مبتلای محنت است از فلوس افلاس را فرما دوا یا علاجش کن به اوراق طلا مفلسا را شربت دینار ده زانکه دینار است از صد نار به هر که باشد مفلس و زار و غریب حق لطف خاص دارد بر طبیب با مریضان باش دائم خوش کلام زشت خو باشد بعالم زشت نام سعی کن تا علم تو کامل شود تا مراد خاطرت حاصل شود کسب علم اولی ست تا حد کمال علم کامل هست گنجی لازوال نیم ملا خطر ایمان بود همچنان ناقص طبیب از جان بود