Page 97

* 80 * در وقت مصافحه معلوم میشد که از دوستهاي صمیم احمد که کثرت الفت از بین آنها پرده تکلف را برداشته هر كدام نزد رفیق خود بمنزله صداقت ومودع اسرار را گرفته است، این شخص رئیس ضبطیه اشهر است احمد : خيلي خوش امديد، از روزیکه امدیم شما را غیر از سه دفعه پیشتر ندیدیم؟ شاید که مشغولیت شما زياد است که مارا فراموش كرده ايد ؟ رئیس : بلي از يك طرف بنده گرفتار «بلهجه شوخي » واز طرف دیگر شما مشغول؟ نتيجه بايد چنين باشد. احمد : اوه عزيزم، شما شوخي ميكنيد. مگر في الحقیقت که ما هم گرفتار هستیم؟ ودر اينبابت حق شکایت دارم که هیچ خبر ما را نگرفتید، شاید که بمعاونت شما احتیاجی میداشتیم رئیس : در حالیکه بنده را بتقصیر متهم میسازید، برای مدافعه مجبورم حقیقت را عرض كنم : بنده در هر شب به حضور شما می امدم. احمد : خیر معلوم شد که شما هر شب در مجلس خفيتاً مي امديد حالا که اینقسم امدن شما بطور ایفای وظیفه رسمیتان بود، وفرضا اگر بمنزله ملاقات خصوصی قبول نمائیم؟ ايا در بابت تقصیر در معاونت مایان چه مدافعه كرده ميتوانيد ؟ رئیس : اگر چه مساعدت نکردم؟ مگر در بعض اموریكه متعلق کار شما بود مداخلات هم داشتم، اگر انرا منظور بدارید عرض