Page 73

* ٥٦ * راسخ است در جائیکه نام حکومت بوده خواه عادل یا ظالم باشد؛ در آنجا سعادترا وجودی نیست و انسانیکه سعادت وحریت مدعای اوست بغیر از صحرا ها و دشتهای که در آنجا حکومت و ریاست نباشد بدیگر جا این مطلب خود را یافته نمیتواند انجا انسان بطوری زندگانی بسر میبرد که نه غم هم چشمی مزاحمی ونه قید اوامر حاکی بلکه بکمال آزادی امرار حیات کرده میتواند کس را مجال تعرض خیالات او نیست اقوال حاجی احمد را ملتفت ساخته ، اینرا دانست که عقیده حاجی عبد الله افندی از روی الفتش باینقسم حیات است ، زیرا اغلب عمر خود را در قشلاق دور از شهر گذرانیده است که حقیقتاً در انجا دست حکومت برای او کمتر میرسید . و حالا که از مدت سه سال در عمران داخل شده است ؛ تقییدات شهری حریتیرا که در انجا داشت غصب کرده است ، لهذا متبسم شده بحاجی گفت : امید دارم که بفیصله کردن این اختلاف بنده را اجازه بدهید احمد : فرضاً که شما باعائله خود در گوشه يك دشتی دور از عمران . وحکومت گذران داشته باشید، برادرتان نیز با عائله خود در اینزندگانی با شما اشتراك كرد ؛ بعد از مدتی چند عائله دیگر از قبیلی همخیالتان بشما منضم شدند ، وعده شما نسبتاً زیاد شده يك قريه خورد تشکیل دادید لا محاله برای تهیه وسایل زندگانی خود مجبورید که هر کدام بتحضير يكي از اسباب زندگانی مصروف شوید، و بذریعه تبادل هر کدام میتوانید