Page 103

* ٨٦ * خدمتی باشد بفرمائید . احمد : موفقیتتانرا خواهانیم . رئیس : چون وقت کار من قریب شد مرخص میشوم . احمد او را تا در مشایعت نمود ، در این اثنا حسن و عبدالحمید امدند ، رئیس بسبب کمی وقت از انها معذرت خواسته رفت . چون رفقا باهم نشستند , سعید از احمد پرسید : ایا چنین شخصیكه در مخالفت ما بدین درجه اقدام نمود که خواهد بود ؟ احمد : عداوت چنین اشخاص چندان اهمیتی ندارد؛ این رویه حالیه ما نه بمصلحت عامه ضرر دارد . و نه بسلوك حكومت . بلکه برای اول فایده ، و برای دوم مساعدت است، اینواقعه مطابق همان حدیث شریف است : « المرء عدو لما جهله » اگر ان شخص از مزایای حقوق چیزی خبر میداشت این عداوترا نمیکرد . حسن وعبد الحمید از این محاوره شان خیلی بتعجب شدند . سعید جهت واقف ساختن انها قصه یرا که رئیس گفته بود برایشان ذکر نمود. حسن : از سابق بنده بذكاوت رئيس معتقد بودم حقیقتاً که در فن تحقیق خيلي مهارت دارد ؛ اكثر وقایع خفیہ را بخوب وجه پیدا کرده توانست .