Page 101

* 84 * واقع شده است، بعد بسوی وی ملتفت شده احوالشانرا پرسیدم؟ جواب مارا بخیلی بشاشت داده بيك اواز صدای ملجلج گفت : اگر يك چیزی از شما پرسم ایا ملول نمیشوید ؟ گفتم : خیر بفرمائید . گفت : محاوره تانرا شنیدم؟ ایا در چه بابت برای شما تحریر شده بود ؟ بنده در وجه او متفرس شدم از سیمای وی علامت اشنا بودنش باین مساله معلوم میشد؟ دران موقع جواب خود را مبهم لازم دانسته گفتم : مذاکره ما در باره يك تحریر بود که باداره ما از چند روز امده است این رفیق من خیال کرد که محرر انرا نمیشناسم بمن نشان میداد مگر چون بنده بیشتر خبر داشتم، ار این باخبری خود مطلعش ساختم گفت : آیا آن تحریر خلاف خبر حکومت بود . از کامیابی خود در این شکار خوش شده گفتم : این موقع چنین سخنها نیست عفو میخواهم . گفت : چرا در حالیکه بغیر از محرر و محرر الیه و کسیکه از واقعه خبر دارد دیگری نباشد چه مانع است در سخن زدن ما ؟ گفتم : ایستاده شدن تان با بنده موجب اشتباه مردم در باره شما میگردد اگر چیزی سخن دارید فردا در اداره تشریف بیاورید، خیلی مسرور شده از ما جدا شد .