Page 165

۱۶۰ (۷۴) بنی = نبی (۷۵) شی ، شش (۷۶) مینا. پنیر، پیش، مبین (۷۴) معلم ، در لفظ «بنی» خانه اول همان است که تا بلندی رسیده، و «نبی» دوم شان، آن کمان برآمده ایست که از ان بلندی تا گردن یا رسیده ، «یا» آخری همان است که سر ندارد. (۷۵) معلم ، چون شین کششدار دندانک ندارد ، و یای آخری هم پس لفظ «شی» را ضرور بدندانه دار باید نوشت، چنانکه مرقوم است ، والا تمییز ممکن نیست. (۷۶) معلم ، چون در جمیع الفاظ «سلسله» دو خانگی ، خانه اول تاریک است غیر سه لفظ «پنیر، پیش ، بین» بنابراین در سه خانگی ساختن الفاظ سلسلۀ دو باید که «ولا خانه لگی مانند «سین» مورچه نوشته بعد اصل دو خانگی را بآن بخیه کرد، چنانکه در لفظ «بینا» است، الا سه لفظ «پنیر، پیش، بین» که اول باید خانه تاریک نوشته بعد سه اصل مذکور را بآن بخیه سازد ، پس از بهر حفظ سلسلۀ سه خانگی نام همین سه لفظ : «پنیر ، پیش ، بین» کافیست. موجہد، ازین قسم «پنیر» مشابه بلفظ «سیر» بسین دندانه دار چقدر بد نمالی می آید که آن «پنیر» سرکت از خانه «سین» مورچه «در سیر» مشق طفلیهم هم بدتر وهم خوشنمانت نگر حکمتیم که قانون محتاج اینم ساخت که الفاظ «خیر ، منبر ، کبر ، عنبر ، قنبر» بی این قالب نویافته ریخته نمی شوند.