ʻUnvān-i asāsī dīnīyāt dar maz̤mūn-i taʻlīmī falsafah-i Islāmī qurʼānī va ḥikmat-i yamānī īmānī, page 59

Page image — the source of record

Scanned page 59 of ʻUnvān-i asāsī dīnīyāt dar maz̤mūn-i taʻlīmī falsafah-i Islāmī qurʼānī va ḥikmat-i yamānī īmānī

Machine transcription

۵۴ شش وقت میشود بنده مخلوق اگر شود باید در جمیع اوقات مشغول تعظیم خان خود باشد و لااقل در اول و آخر و وسط خود بضرورت یاد خدمت مولای خود بمین لحاظ سه نماز روزانه صبح و ظهر و سه نماز شبانه مغرب و عشاء و ترک دو فاضلتر و تر در اخیر شب سیب باشد مقدسه) تا در اول و آخر و وسط هر وقت نوکری خود را داده از نظر رحمت او تعالی خود را وقت غائب نگرداند . (۵۰) ضرورت ادای نماز پنجوقتہ با جماعت از نما۵)

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.

Cite this page: Qandahārī, Muḥammad ʻAbd al-Wāsiʻ. ʻUnvān-i asāsī dīnīyāt dar maz̤mūn-i taʻlīmī falsafah-i Islāmī qurʼānī va ḥikmat-i yamānī īmānī, page 59. Kābul, Maṭbaʻ-i Sangī-i Māshīnkhānah, 1300 [1921 or 1922]. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. http://hdl.handle.net/2333.1/m905qgfk. Machine-transcribed text, Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0318/59.
Permalink: https://afghanpress.org/book/adl0318/59
Machine-readable: JSON · IIIF manifest · Canvas
Source: Afghanistan Digital Library record