Page image — the source of record
Machine transcription
۶۹
فصل در بیان تعزیرات
فصل
( در بیان تعزیرات )
(٤٥٢) هر چیزیکه بر آن حد معین نیست از ارتکاب آن تعزیر لازم آید ( الاشباه والنظائر )
(٤٥٣) تعزیر بر دو قسم است حق الله وحق العبد و آنچه حق الله باشد واجب است که امام
جاری نماید و ترک کردن آن را نیست مگر وقتیکه مجرم قبل از تعزیر یافتن باز ماند از جرم و از همین جاست
که در حق الله گواهی مدعی مقبول است با دیگر گواه ( النهر الفائق )
(٤٥٤) همه مسلمانانرا میرسد که تعزیر نمایند مجرم را در حالت جرم لیکن بعد جرم تعزیر کردن سوا
حاکم دیگر را روا نیست ( البحر الرائق )
(٤٥٥) مسائل احکام تعزیریه که متفوض برای امام و اولو الامر است در نظامنامه های
جزایی عمومی و عسکری و احتسابی برای هر جنایت تعزیر علیحده مقرر است که بعد از اثبات شرعی
هر جنایت وجنحه وقباحت مطابق مواد نظامنامه های مذکوره حکم شود .
(٤٥٦) انتهای تعزیر هفتادونه تازیانه است مطابق قول امام ابو یوسف ( قدوری )
(٤٥٧) تعزیر بمال پادشاه را جایز است مطابق قول امام ابو یوسف ( البحر الرائق )
(٤٥٨) تعزیر شاهدان زور به تشهیر وحبس میشود بقرار جمع روایات حضرت امام صاحب
وصاحبین رحمهم الله ( هدایه )
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.