Page image — the source of record
Machine transcription
١٥٥ باب یازدهم در بیان جنایت دیوار
یا بر انق راه رود و ازان افتاده هلاک گردد ضمان برآلشخص لازم آید بشرطیکه بر چوب گذر کرده با اراده
خود بیفتاده باشد و این وقتیست که چوب کلان ولایق گذر کردن آدم باشد و اگر چوب
خورد بود که بران گذر کردن آدم نمیشود ضمان لازم نگردد (مبسوط)
(٩٥٢) در کوچه خاص پر سکنه را میرسد که چوب گذراند و چار پای را به بندند و وضو
کنند ازین چیزها اگر کسی هلاک شود ضمان لازم نیاید و اگر در کوچه خاص چیزی بنا کنند یا چاه
بکنند و ازان کسی هلاک شود ضمان لازم گردد (قاضیخان)
(٩٥٣) واگر در مسجد شخصی نشسته باشد و کسی از وی ضرب خورده از پا دراید اگر
آلشخص در نماز بود ضمان لازم نیاید و الا ضمان لازم شود (کافی)
(٩٥٤) و اگر در مسجد کسی راه میرفت و از پای او کسی هلاک شد یا در مسجد بخوابید
و بر شخصی منقلب شد که او هلاک گشت ضمان لازم شود (مبسوط)
(٩٥٥) و اگر آهنگر آهن گرم در دکان خود بکوبد و اخگر آن جسته در راه کسی را بسوزد
یا چشم کسی را ضایع کند دیت بر عاقله آهنگر باشد و اگر نقصان بر مال کسی بکند ضمان برآهنگر
لازم شود و اگر بدون کوفتن اخگر از هوا رود ضمان لازم نیاید (خلاصه)
(٩٥٦) اگر آهنگر کناره دکان خود آتش افروزد و میداند که آتش براه میرسد
آنچه از آتش نقصان کسی شود ضمان آن بر آهنگرست (ذخیره)
(٩٥٧) اگر شخصی بار بر سر گرفته راه رود و بار از سر او افتاده نقصان کسی کند
یا بار خود را براه عام بگذارد که کسی ازان صدمه خورده بیفتد یا نقصان کند ضمان بر آنشخص لازم شود (قاضیخان)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.