Machine transcription
( ۸۲ )
بگفت از چه بردل كز و آوت چه خصلت ز من نا پسند آیدت
بگفت ار کشی پر شکافی پرم ز بوی با نست میرنج اندرم
کشا نیست پیکار با تیغ ہستم بیچاره کند و ہال بسندم
شنید این چو پسر بخو د بخت بر اشفت یکباره بر خود سخت
که مرشد بیار نکو بو دا بخت و گر روز با هوشیار اسب بک
پلیست شنا یا سان کشوری چو حق گفت با هر یک از رهگذر
دلش کرچه در حال آزرده شد دو اکر دوجو شبوی خود پیش
ببرید و ارحمتش کیک دوست که این عیب من گفت یار من اوست
هنر درس کسی نکو خوا است که کوید فلان خار در راه ست
یکیم را که نفستر نکو میروی به بینهای کامم پست دعور توی
هر انکس که عیبش نکویند پیش هنرداند از جاهلی عیب خویش
کو شهد شیرین شکر فانیت کیسی را که صفراست الاینت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
