Machine transcription
( ۳۲ )
بچشمهای انمای شیرین سخن
گرفت از زان سر دو شمشاد بن
چو دیدند کا وصاف خلقت نکوست
بطبعش بد لخواه گشتند دوست
در و هم زنرگس دلی بشیر
زمیلی جو کو تا و پنهان بشیر
از آسایش آنکه خبر داشتی
که در روی ایشان نظر داشتی
چو خوابی که قدرت بماند بلند
دل ای خواجه در سا و در رابین
وگرخود نباشد غرض در میان
حذر کن که دار وشنیعت زیان
وزیراندرین غصه راه برد
بپخت این حکایت بر شاه فرد
که این ندانم چه خوانده کیست
نخواهد بسامان درین ملک بیست
شنیدم که با بند گانش سرت
خیانت پسند است و شهوستت
سفر کردگان را با جے زیند
که پرورده ملک و دولتند
نشاید چنین خیره روی تباه
که بد نامی آرد با یوان شاه
گر افتد شه فراش کنم
که پنهان شبانش خامش کنم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
