Page image — the source of record
Machine transcription
( ٢٧ )
درشتی نرمی بهم دراست چورک زن که جراح و مرهم نهست
جوانمرد و خوشخوی بخشندهباش چوحق با تو باشد تو بنده باش
نیامد پس اندر جهان کو بماند مکر آنکه زو نام نیکو بماند
مران کز پسش نام نیکو نماند توان گفت با اهل دل کو نماند
مرا که ماند پس از وی بجای پلی و کر و خان و مهمان سرای
سرا نکو نماند از پسش یادگار درخت وجودش نیاور دبار
و کر رفت و آثار خیرش نماند نشاید پس از مرکش الحمد خواند
چو خواهی که نامت بود جاودان مکن نام نیک بزرکان نهان
همین نقش خوان بر صحیفه خویش که بودی پس از عهد شاهان پیش
همی کام مرد نا ز و طرب دستند بآخر برفتند و بگذشتند
یکی نام نیکو ببرد از جهان یکی رسم بد ماند از و جاودان
بداند ز عدالت نداند همی کس وکر کشته آید بنور شش برس
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.