Machine transcription
( ۳۲۹ )
بجا یکتر از خویش پندار تر چو افتاد دامن مبند انش پر
در اوراق سعدی همین فین است که چون طئ طومار کندی بس است
بند آمدم بعد از ان پسپتنه و زانجا براه یمن خیمه
از ان جمله جستنی بر گرفت بنامم خزامر و تشنگر رفت
در اقبال و تائید بو بکرسید که ما در زاید چنیں قبل و بعد
زجور فلک داد خواه آمدم درین سایه گستر پناه آمدم
دعا گوی این دولتم بنده وار خدایا تو این سایه پاینده دار
که مرهم نهادم نه در خورد خویش که در خورد انعام و اکرام خویش
کجا این شکر نعمت بجا آورم و کر پای کرد و بخدمت پرم
رخ هستم بعد از ان با بسوزم بکو پشت آن پنج پا
یکی انکه مرکد که دست نیاز برارم بدرگاه دانای از
بیا و آندال لبت چشم بکند خاک در چشم خود بینیم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
