Machine transcription
(۳۰۹)
نه سر چشم دارد که بینی کوست نه مخز و پسته مغز و پندار پوست
نفس می نیارم زوار شکر دوست که شکری ندانم که درخور اوست
عطایت سرموی از و بر تنم چه گونه بدموی شکری کنم
ستایش خدا و ند بخشنده را که موجود کرد از عدم بنده را
که را قوت وصف احسان اوست که اوصاف مستغرق شان اوست
بدیعی که شخص آفرید از کل روان خرد بخشد و هوش دل
زپشت پدرتا بپایان شیب نگر تا چه تشریف دادت غیب
چو پاک آفریدت باش باش پاک که ننگست ناپاک رفتن بخاک
پیاپی بیفشان ز آیینه کرد که صیقل نگیرد چوزنگار خورد
نه در ابتدا بو دی آب منی اگر مردی از سر بدر کن منی
چور روزی بستی آوری پیش مکن تکیه برزور بازوی خویش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
